۴۰ روز در آستانهی پروازِ دکتر علی لاریجانی
ملایر (پانا) _ زمان، گاهی چونان رودخانهای آرام است که خاطرات را با خود میبرد. اما گاه، چونان چاهی عمیق، هر چه را فرو میبلعد، باز هم تشنهی بیشتر است. چهل غروبِ بیاو چهل روز دلگیر. گویی زمان، به حرمتِ نبودنش، از حرکت ایستاده یا شاید، چونان مادری داغدار، به تکرارِ اندوهگینِ یک فقدان، خود را به یادِ روزِ رفتن میاندازد. روزی که دکتر علی لاریجانی، نه از این جهان، که به سویِ معنایِ غاییاش پر کشید.
ارسال دیدگاه