دانش‌آموز مرندی:

هنر من، پیوند دل‌های ایران است

مرند (پانا) - فاطمه رضازاده، دانش‌آموز مدرسه مهدیه از شهرستان مرند، با ساخت نقشه ایران از گل رس و کاشت چهارده دانه گندم به نیت چهارده معصوم، یاد دانش‌آموزان شهید مدرسه میناب را گرامی داشت. او می‌گوید: خواستم نشان بدهم که دل دانش‌آموزان سراسر ایران با فرشتگان میناب است؛ از هر دانه گندم، هزاران قلب انقلابی و امیدآفرین خواهد رویید.

کد مطلب: ۱۶۸۶۳۷۴
لینک کوتاه کپی شد
هنر من، پیوند دل‌های ایران است

جنایت تلخ مدرسه میناب یادآور معصومیت و پاکی کودکانی است که در مسیر تحصیل و رؤیاهایشان پرپر شدند. یاد و نام دانش‌آموزان شهید این مدرسه، نه‌تنها در ذهن مردم ایران ماندگار شد، بلکه الهام‌بخش موجی از همدلی و آفرینش‌های هنری در میان دانش‌آموزان سراسر کشور گشت. پویش «بیتاب میناب» یکی از این حرکت‌های نمادین و پرمعناست که با هدف زنده نگه داشتن یاد این فرشتگان کوچک و گسترش فرهنگ همبستگی شکل گرفته است.

فاطمه رضا زاده، طراح اثر سفالی پویش بیتاب میناب در گفت و گو با پانا توضیح می‌دهد.

چه شد که تصمیم گرفتی در پویش «بیتاب میناب» شرکت کنی؟  

 وقتی خبر شهادت دانش‌آموزان میناب را شنیدم، خیلی ناراحت شدم. فکر می‌کردم من هم یک دانش‌آموزم و ممکن بود چنین اتفاقی برای هر کدام از ما بیفتد. می‌خواستم کاری انجام بدهم که نشان‌دهنده‌ی همدلی و احترامم به آن بچه‌ها باشد. پویش بیتاب میناب بهترین فرصت بود که با هنر خودم، احساساتم را بیان کنم.

 ایده ساخت نقشه ایران با گل رس از کجا آمد؟  

 به نظرم ایران خانه‌ی ماست و همه‌ی دانش‌آموزان، از هر شهر و استانی، مثل اعضای یک خانواده‌اند. خواستم نشان بدم که دل ما در مرند هم با مردم میناب است. برای همین نقشه ایران را انتخاب کردم تا نماد وحدت و همدلی باشد.

 در اثر هنری‌ات چهارده دانه گندم کاشتی. دلیل این انتخاب چه بود؟  

عدد چهارده برای من یادآور چهارده معصوم است و دانه‌های گندم نماد زندگی، رشد و امیدند. خواستم بگویم یاد دانش‌آموزان شهید میناب در دل ما زنده می‌ماند و از نام و یاد آنها هزاران جوان پاک و امیدوار رشد خواهند کرد.

 چه احساسی هنگام ساخت این اثر داشتی؟  

 هنگام کار، مدام به لبخندها و آرزوهای بچه‌های میناب فکر می‌کردم. هم غمگین بودم و هم حس می‌کردم دارم کاری معنادار انجام می‌دهم. انگار این اثر پلی بود بین دل من و دل خانواده‌های آنها.

 دوست داری پیام این ایجاد اثر چه باشد؟  

می‌خواهم همه بدانند که یاد و نام بچه‌های میناب فراموش نمی‌شود. همچنین دوست دارم بچه‌های هم‌سن من یاد بگیرند که حتی با یک کار کوچک هنری هم می‌توانند محبت و همدلی را در جامعه پخش کنند.

 اگر بخواهی ادامه‌ی این مسیر را دنبال کنی، برنامه‌ای داری؟  

بله. دوست دارم آثار بیشتری برای موضوعات انسانی و اجتماعی بسازم و یاد بگیرم چگونه با هنر می‌توان پیام‌های مهم را منتقل کرد. هنر زبان مشترک همه ماست.

 

خبرنگار : دانش‌آموز: مریم رضازاده

ارسال دیدگاه

پربازدیدترین ها
آخرین اخبار