شهیده ی کلاس دومی

ساعت نزدیک هشت و نیم شب سه شنبه ۴ فروردین است. صدای انفجار شدیدی بلند میشود. انگار باز هم به یزد تجاوز شده است. اما این بار فرق میکند! 

این تجاوز باعث پر کشیدن کودکی ۸ ساله شده است.

کودکی که به تازگی یاد گرفته بود واژه جنگ را بنویسد. کودکی که درکی از جنگ نداشت. کودکی که بیگناه به شهادت رسید.

شاید به خاطر پاکی و معصومیتش لایق شهادت بود اما شاید او حتی معنی شهادت را هم نمیدانست. 

تیارا صادقی دختری کلاس دومی از مدرسه امام حسین(ع) از دارالعباده ایران؛ یزد که شب گذشته به خاطر حمله وحشیانه رژیم صهیونیستی که صدای انفجار شدیدی را در پیش داشت بر اثر شوک انفجار بیهوش میشود.

پدر تیارا تن بی جون دخترش را در آغوش میگیرد و با تمام توان خود به طرف درمانگاه میدود مادرش دست به دعا برداشته است برای کودک زیباروی خود…

اما این کارها فایده ایی نداشت. 

تیارا؛ پدر و مادر، خانه،همکلاسی هایش و همینطور عروسک هایش را ترک کرده است. قلب او توان این همه ظلم و ستم را نداشت! پس متوقف شد.

و حال مادرش بی تابی او را میکند. اویی که دیگر بین ماها نیست. اویی که تا چند روز دیگر به دست خاک سپرده میشود و پدرش به جای تخت تیارا این بار بالای قبر او لالایی میخواند که مبادا تنهایی را حس کند و بترسد! اما تیارا تنها نیست او در کنار شهدای ایران، رهبر شهید و ۱۶۸ دانش آموز مینابی که از هم سن و سالان خودش هست سیر میکند. شهید های دهه نودی!

این است رژیم امریکایی_صهیونی، رژیمی که یکبار دیگر نشان داد که کودک‌کش است. و این ها نتیجه کمک های امریکا و اسرائیل است.