قدس در قلب کوهستان؛ خروش ایمان از شهرستان کوچک چاراویماق

در روز جهانی قدس، خیابان‌های شهر کوچک و آرام چاراویماق از نخستین ساعات صبح شاهد شور و حجمی از احساس و ایمان بود که از دل مردم برخاسته بود. پیر و جوان، زن و مرد، و حتی کودکان کوچک با پرچم‌های فلسطین و ایران، پا در خیابان گذاشتند تا نشان دهند صدای حق‌طلبی و آزادی، از هر گوشه خاک این سرزمین بلند می‌شود.  

در میان جمعیت، کودکان با چهره‌هایی پر از هیجان و کنجکاوی، فریادهای «مرگ بر اسرائیل» را تکرار می‌کردند؛ دست‌های کوچک‌شان پرچم‌ها را تاب می‌دادند و در نگاهشان امیدی دیده می‌شد که نسل فردا را نوید می‌دهد. حضور این کودکان، شاید آرام بود، اما معنایی بزرگ داشت، نسلی که از همین امروز با مفهوم آزادی و مقاومت آشنا می‌شود، نسلی که یاد گرفته وقتی ظلمی بر زمین می‌نشیند، نباید ساکت ماند.  

راهپیمایی امسال در سایه جنگ اخیر میان ایران و رژیم صهیونیستی، رنگی متفاوت داشت. مردم چاراویماق با چهره‌هایی مصمم و شعاری واحد، خشم خود را علیه جنایات صهیونیست‌ها و حمایت بی‌دریغ آمریکا از آنان فریاد زدند. فضایی آمیخته به اندوه و غرور بر خیابان حاکم بود؛ اندوه از دیدن رنج کودکان و زنان در غزه، و غرور از ایستادگی ملت ایران و هم‌پیمانانش در برابر زورگویی و تجاوز.  

امسال، این راهپیمایی رنگ و بوی دیگری داشت. یاد و خاطره کودکان معصوم مدرسه میناب که در غم از دست دادن آنها، عزیزانشان داغدار شدند، در دل‌های مردم چاراویماق زنده بود. مردم با سردادن شعارهایی در حمایت از آنها، همدردی عمیق خود را با خانواده‌های داغدار اعلام کردند.

در این جمع صمیمی و پرشور، روحیه‌ای احساس می‌شد که برای شهر کوچکی چون چاراویماق، شایسته نام بزرگ “انقلابی” است. فریادهایشان استواری باورهایی بود که از ایمان ریشه گرفته‌ و از عدالت الهی نیرو می‌گیرند.  

راهپیمایی روز قدس در چاراویماق، تصویری از وحدت و روشن‌بینی را به نمایش گذاشت؛ شهری کوچک اما با مردمی بزرگ که با گام‌هایشان بر خاک راه رفتند تا یادآور شوند قدس، فقط یک جغرافیا نیست ؛ آرمان است، عهدی است که تا آزادی کامل ملت فلسطین و شکست ظلم، زنده خواهد ماند.