تهران در بدرقه شهیدان جنگ رمضان به سوگ ایستاد

تهران چهره‌ای دیگر داشت؛ هزاران نفر از اقشار مختلف مردم، جوانان، خانواده‌های شهدا، رزمندگان، پیران و کودکان؛ در میدان انقلاب گرد‌ هم آمدند تا پیکر فرماندهان و مردم شهید جنگ رمضان را تا معراج شهدا بدرقه کنند. صدای «صلوات» و «لبیک یا حسین» در خیابان‌های شهر طنین‌انداز بود و تصویر شهدا و پرچم‌ سه رنگ کشورمان بر فراز دستان مردم می‌رقصید.

پیرمردی که عکس کودکان شهید و فرماندهان را بالا گرفته‌بود، با اشک می‌گفت: «این شهدا نرفته‌اند، همه زنده‌اند…» و جوانی در کنارش، با چهره‌ای آغشته به اشک، زیر لب زمزمه می‌کرد که «فرمانده‌مان رفت تا ما بمانیم و راهش را ادامه دهیم.»

مردم با گام‌هایی آرام اما استوار، مسیر طولانی میدان انقلاب تا معراج شهدا را پیمودند؛ مسیری که در هر وجب آن، یاد شهیدانی جاری بود که در نبرد رمضان، جان خود را برای عزت این خاک فدا کردند. خانواده‌های شهدا و مردم غیور ایران در کنار یکدیگر با اتحاد و سربلندی، گل برسر تابوت‌ها می‌ریختند و اشک بر چهره‌شان جاری می‌شد.

در میانه مراسم، نیروهای امدادی و فرهنگی در کنار دسته‌های عزاداری، نظم و امنیت مراسم را حفظ می‌کردند. نوای «السلام علیک یا اباعبدالله» پخش می‌شد و جمعیت عظیم با اشک و فریاد، پیکر شهدا را تا معراج، علَم کردند.

تهران فقط میزبان یک مراسم تشییع نبود؛ میزبان ایمان و وفاداری بود. مردمی که در سرمای اسفند، با گرمای عشق به شهیدانشان آمده بودند تا دوباره ثابت کنند این سرزمین هنوز زنده است، هنوز مقاوم است، و هنوز با خون عاشقانش می‌تپد.

پایان این مراسم با شکوه، در کنار معراج شهدا رقم خورد؛ جایی که صدای«شهید زنده است» و پیام ایثار و وفاداری را تا دل آسمان می‌برد و این پایان روزی بود که تهران بار دیگر با قلبی داغ اما سربلند، عشق به شهیدان را فریاد زد.