نهالی برای فرمانده ؛ درختی برای ایران

۱۵ اسفند، روزی که هر سال با شوق و امید، دست به کاشتن یک نهال می‌زدیم، امسال طعم دیگری دارد. انگار سایه‌ی غم بر زمین افتاده و بوی خاک، بوی از دست دادن را با خود دارد. 

یادم می‌آید، پیرمردی را که با دستان جانبازش، با عشق و ارادت، خاک را آماده می‌کرد و نهالی را در آن می‌کاشت. او نماد امید و ایستادگی بود، نمادی از نسل‌هایی که برای این خاک جان دادند. حالا او هم نیست، و این فقدان، گودال عمیقی در دل ما بر جای گذاشته است. 

اما آقای خامنه‌ای، شما با نگاهتان، با تدبیرتان، نهالی را که در خطر خشک شدن بود، به درخت تنومندی تبدیل کردید. شما با رهبری‌تان، کشور را در مسیر درست هدایت کردید. امروز، در روز درختکاری، ما یادمان باشد که نهال جمهوری اسلامی را باید با همت و تلاش خود، به درخت پرثمر تبدیل کنیم. 

قرار بود ما فدای شما شویم، اما شما با خانواده‌تان، فدای ما شدید. این فداکاری شما، سرمایه‌ای است که هیچ‌گاه از بین نمی‌رود. ما، نوجوانان این سرزمین، با کاشتن هر نهال، پیمان می‌بندیم که راه شما را ادامه دهیم و از ارزش‌های این انقلاب محافظت کنیم.