غم نامه میناب
رشت (پانا) _شعری در وصف کودکان میناب که بیرحمانه پرکشیدند.
صدا خورد زنگ شهادت بر دیوار میناب
چون آیینه لرزید دل هم وطنان میناب
مدفون شد کولهباری از مداد و پاکن
آه از دل مادران ماتمزده دختران میناب
حیرانم کودکان بیگناه و معصوم
در منطقهی نظامی بودند یا مدرسهی میناب
بماند این سوال سرد در سینهی تاریخ
و داغ این سوگ ناگوار در قلب میناب
من که فریادم در این ویرانه خانه گم شد
بیچاره طفلهای بیگناه میناب
ای وطن خسته ز توفان توفنده
بر سینهات میماند غم دختران میناب
اگرچه صبح دوباره طلوع خواهد کرد
ولی پرنخواهد شد جای خالی پروانهها در میناب
ارسال دیدگاه