یادش بخیر ، اولین و آخرین دیدار

حدود دو سال پیش ، به عنوان فعال خبرگزاری پانای نیشابور از طرف استان به دیدار رهبری دعوت شده بودم و قرار بود ایشون رو ببینم . یک هفته قبل از روز موعود دل تو دلم نبود که زودتر به روز دانش آموز نزدیک بشیم و بتونم رهبر معظم انقلاب اسلامی رو ببینم .رهبری که توی رسانه های مختلف تعریف بسیار زیادی داشت و از لحاظ همه چیز قوی بود ؛ از شعر گرفته تا داستان و سیاست و اقتصاد غیره . ۱۱ آبان رسید ، اتوبوس ما از مشهد شروع به حرکت به سمت تهران و بیت رهبری کرد .

حدود ۴۰ دانش آموز بودیم . در بین راه دانش آموزان مشغول قرائت قرآن ، مداحی ، دعا و مسابقه ساده در اتوبوس بودند .

رهبر معظم انقلاب اسلامی هر ساله در روز ۱۲ آبان با دانش آموزان دیدار داشته و برایشان سخنرانی می کرد .به بیت که رسیدیم ، نوجوانان و دانش آموزان از سراسر کشور حضور داشتند همگی همچون من ذوق دیدن چهره رهبر معظم انقلاب اسلامی را داشتند.در بیت در چند مرحله مختلف بررسی شدیم و زمان زیادی گذشت ، اما به خاطر علاقه زیاد به اون اتفاق مهم که سخنرانی و دیدن نزدیک رهبر معظم انقلاب بود باعث شد که اذیت نشویم. 

در داخل بیت بعد از بررسی ها نشسته بودیم که ناگهان رهبر معظم انقلاب اسلامی ، امام خامنه ای وارد شد .همه دانش آموزان بلند شده و به جلو رفتند برای اینکه به رهبری نزدیک تر باشند و از او انگشتر بگیرند.چقدر روز جالبی بود ، از رجز خوانی بگیر تا سخنرانی شیرین و جالب امام خامنه ای .

اون روز فکر نمی کردم شاید سال دیگر نتوانم بروم و اینکه دو سال بعد از این اتفاق رهبر معظم انقلاب اسلامی به شهادت برسد .ای رهبر عزیزم ، امام خامنه ای شهادتت را به خودت تبریک می گویم زیرا می دانم آرزوی تو بوده است و می خواستی به یاران شهید خویش بپیوندی ، اما این را بدان که ملت ایران برای شهادتت بسیار غمگین است .

رهبر عزیزم سلام ما را به یاران شهید خویش برسان و مطمئن باش که راهت پایان نپذیرفته و ما نوجوانان دهه هشتادی راهت را ادامه خواهیم داد .