انتقام خون شهیدان، انتقام خون حضرت آقا
فیروزآباد (پانا) - باورم نمیشود... . انگار هنوز دارم خواب میبینم. خبر رحلت حضرت آقا سید علی خامنهای، رهبر معظم انقلاب، مثل یک صاعقه تو قلبم افتاد. نمیدونم چی بگم؟ فقط یه غم سنگین و یک حس فقدان بزرگ را حس میکنم...
سالها، سالها حضرت آقا با تدبیر و درایتشان، کشور را در سختیها و چالشها هدایت کردند. همیشه کنار مردم بودند، در غمها و شادیهایشان شریک بودند. رهنمودهایشان، چراغ راهی برای ما در مسیر انقلاب و پیشرفت آن بود.
یادماست وقتی برای اولین بار سخنرانی ایشان را دیدم، چقدر تحت تاثیر شخصیت کاریزماتیک و نگاه نافذشان قرار گرفتم. یک حس اعتماد و اطمینان به ایشان داشتم که نمیتوانم توصیفش کنم. همیشه با صلابت و با ایمان، از آرمانهای انقلاب دفاع میکردند و به ما امید میدادند.
حالا دیگر نیستند... یک خلأ بزرگ در قلب ملت ایران ایجاد شده. یک پدر مهربان، یک رهبر دلسوز، یک مرجع تقلید وارسته از دنیا رفتند!
حضرت آقا، رهبر بصیر و خردمندی بودند که در طول دوران رهبری خود، با وجود تمام توطئهها و دشمنیها، کشور را با اقتدار و عزت حفظ کردند. از دفاع مقدس گرفته تا مقابله با تحریمها و جنگهای نیابتی، همهجا حضور داشتند و به ما امید و انگیزه میدادند.
یکی از مهمترین ویژگیهای حضرت آقا، بصیرت عمیق ایشان بود. همیشه میتوانستند دشمن را بشناسند و نقشههای شومشان را خنثی کنند. این بصیرت، باعث شد که انقلاب و نظام، با وجود تمام تهدیدها، سالم بماند.
و حالا، در این لحظات غمانگیز، وظیفه ماست که راه حضرت آقا را ادامه دیم. راهی که راه مقاومت، راه استقلال، راه عدالت و راه شهادت بود.
این عهد ماست به خون شهدای انقلاب و به خون حضرت آقا. دشمنان ما باید بدانند که ملت ایران، با قدرت و ایمان، از انقلاب و نظام خودش دفاع خواهد کرد.
خداوند روحشان را با شهدای انقلاب محشور کند و به خانوادهشان صبر و آرامش دهد.
بهعنوان یک ایرانی، به این فقدان بزرگ تسلیت میگویم و امیدوارم راهشان را با قدرت و ایمان ادامه دهیم.
یادشان گرامی و راهشان پر رهرو باد.
ارسال دیدگاه