سپیده‌دمی که زمستان ظلم به پایان رسید

در سپیده‌دمی که زمستان ظلم به پایان رسید، شکوه ایمان از سینه‌ ملت برخاست و آفتاب آزادی بر قله‌ دل‌ها طلوع کرد. بیست‌ودوم بهمن، روزی است که تاریخ با خون صداقت نوشته شد، روزی که خاک وطن در التهاب تپش پرچم حق به لرزه درآمد.

از کوچه‌های انقلاب تا سنگرهای نبردِ دوازده‌ روزه، ردّی سرخ از ایثار و مقاومت بر پهنه‌ جهان گسترده شد؛ ردی که از قلب ایران امتداد یافت. در آن روزها، آنان که خود را ارباب زمین می‌پنداشتند  با چهره‌ سرد غرور با نقاب "ترامپ" و نام آمریکا خواستند صدای عدالت را در غبار دروغ خفه کنند، غافل از آن که خون شهیدان، آفتاب را جوانه می‌زند.

۲۲ بهمن، تکرار معجزه‌ ایمان است؛ هنگامه‌ای که لبخند مادران شهید میان داغ و دعا به امید بدل شد و فریاد جوانان این خاک بر بلندای تاریخ پیچید که مظلوم می‌میرد، اما خاموش نمی‌شد.

ای وطن! ای گهواره‌ عطوفت و آتش! هنوز از دامنت نسیم آزادی می‌وزد، هنوز از خاکت عطر شهیدان برمی‌خیزد. ۲۲ بهمن، روایت جاودان برخاستن انسان علیه ظلم است فصلی که در آن، ایمان بر طاغوت شورید و خورشید از دل گلوله شکفت.