مجموعه (تا اوج) از بسته ایرانمون۲ | قسمت چهاردهم
«کی فکرشو میکرد؟!»؛ کارنامهی ۴۳ انتخابات در ۴۷ سال و گذار از «مملکت شاه» به «جمهوری مردم»
تهران (پانا) - چهاردهمین اطلاع نگاشت از مجموعه نمایشگاهی «تا اوج» با عنوان معنادار «کی فکرشو میکرد؟!»، پروندهی مقایسهای خود را با موضوع «مردمسالاری» و حق تعیین سرنوشت بست. این گزارش تصویری با کنار هم قرار دادن دیدگاههای حاکمیت پیش از انقلاب نسبت به مردم و آمارهای انتخاباتی پس از انقلاب، روایتی از تغییر جایگاه «رعیت» به «شهروند تصمیمگیر» ارائه میدهد.
دیروز: «مثل گوسفندان میمانند!»
بخش تاریخی این گزارش، بر نگاه تحقیرآمیز پهلوی دوم به مردم تمرکز دارد. نقل قولی تکاندهنده از محمدرضا پهلوی که مردم را به «گوسفندان» تشبیه کرده و مدعی بود «تمام ایران مال من است!»، در کنار واقعیتهایی چون انتصاب شاهان با دخالت بیگانگان (انگلیس و آمریکا) و انحلال مکرر مجلس، تصویری از انسداد سیاسی آن دوران را ترسیم میکند.
در این بخش، به یادداشتهای محرمانه اسدالله علم (وزیر دربار) نیز استناد شده است؛ جایی که او اعتراف میکند دولت با مردم همچون «دولت غالب با کشور مغلوب» رفتار میکند و انتخابات حتی در سطح روستاها با مداخله مستقیم دربار مهندسی میشود. آماری که علم از مشارکت مردم تهران در سال ۵۵ میدهد (تنها ۶۰ هزار نفر از ۵ میلیون جمعیت)، سندی بر بیاعتمادی مطلق مردم به صندوقهای رأی آن زمان است.
امروز: تنها نظام برآمده از صندوق
در سوی دیگر، جمهوری اسلامی با کارنامهای پر از عدد و رقم ایستاده است. برگزاری ۴۳ انتخابات در طول ۴۷ سال، رکوردی کمنظیر در منطقه و جهان است. این گزارش تاکید میکند که ایران «تنها کشور در طول تاریخ است که نوع نظام سیاسیاش را با رأی مستقیم مردم (رفراندوم) تعیین کرده است».
از تعیین قانون اساسی تا انتخاب تمامی مسئولان ردهبالا (مستقیم یا غیرمستقیم)، همگی متکی به رأی مردم هستند. تنوع انتخاباتها از ریاست جمهوری و مجلس شورای اسلامی تا مجلس خبرگان و شوراهای شهر، نشاندهنده گستردگی دایره انتخاب مردم در ساختار سیاسی فعلی است.
این اینفوگرافیک با شعاری کلیدی به پایان میرسد: «کشوری که حاکمانش با رأی مردم روی کار آمده باشند، حتی توپ هم نمیتواند تکانش دهد.»
ارسال دیدگاه