«خانم‌های افتخارآفرین»؛ از ۱۱ نویسنده به ۳۰ هزار قلم‌به‌دست و صعود ۷۳ پله‌ای امید به زندگی

سلامت و امید: صعود ۷۳ پله‌ای

یکی از شاخص‌ترین آمارهای این گزارش، وضعیت سلامت زنان است. پیش از انقلاب، سن امید به زندگی در زنان ایرانی تنها ۵۷ سال بود که ایران را در وضعیتی پایین‌تر از کشورهایی چون میانمار و کامبوج قرار می‌داد.

اما امروز، سن امید به زندگی زنان ایرانی به ۸۰ سال رسیده است. این افزایش ۲۳ ساله، منجر به ارتقای ۷۳ پله‌ای رتبه جهانی ایران در این شاخص شده است. همچنین حضور زنان در کادر درمان رشدی چشمگیر داشته، به طوری که اکنون ۴۷ درصد از پزشکان متخصص و ۴۸ درصد از دندان‌پزشکان کشور را بانوان تشکیل می‌دهند.

انقلاب دانایی: از اقلیت باسواد تا نیمی از دانشگاه

در بخش آموزش، آمارها حکایت از یک دگرگونی کامل دارد. در حالی که پیش از انقلاب «از هر ۴ زن تنها یک نفر سواد خواندن و نوشتن داشت»، امروز نرخ باسوادی زنان جوان به ۹۹ درصد رسیده است.

این پیشرفت در آموزش عالی نیز مشهود است؛ طبق آمار ارائه شده، هم‌اکنون ۵۰ درصد دانشجویان، ۵۰ درصد فارغ‌التحصیلان دکترای حرفه‌ای و ۳۰ درصد اساتید دانشگاه در ایران، زنان هستند.

فرهنگ و ورزش: شکستن سدها

در عرصه فرهنگ، تعداد نویسندگان زن از عدد انگشت‌شمار ۱۱ نفر در ابتدای انقلاب، به ارتشی فرهنگی متشکل از ۳۰ هزار بانوی نویسنده افزایش یافته است.

در میدان ورزش نیز، در حالی که پیش از انقلاب زنان ایرانی سهمی از مدال‌های جهانی نداشتند (صفر مدال)، پس از انقلاب موفق به کسب بیش از ۶۰ مدال در مسابقات قهرمانی جهان در رشته‌های متنوعی چون تیراندازی، ووشو، کاراته و تکواندو شده‌اند.

این آمار نشان‌دهنده تغییر پارادایم از «محدودیت» به «توانمندی» و حضور فعال زنان در تمامی سطوح تخصصی و مدیریتی جامعه است.