مهدی برزکی کارگردان فیلم سینمایی «حالِ خوبِ زن» در گفتوگو با پانا:
«حالِ خوبِ زن» روایتی از فقدان، ترمیم و عبور از تروماست
تهران (پانا) - مهدی برزکی، کارگردان فیلم سینمایی «حال خوب زن» که برای نخستینبار در چهلوچهارمین جشنواره فیلم فجر حضور دارد، این اثر را یک درام روانشناختی با محوریت بحرانهای پنهان زندگی زناشویی میداند؛ فیلمی که حاصل سالها پژوهش، تجربه زیسته و دغدغههای اجتماعی او درباره مفهوم فقدان، بخشش و ترمیم روانی است.
مهدی برزکی، کارگردان فیلم سینمایی «حال خوب زن»، درباره شکلگیری ایده این فیلم گفت: «نسخه اولیه فیلمنامه به سال ۱۳۹۷ بازمیگردد؛ زمانی که در حال تحقیق برای ساخت یک مستند بودم. دغدغه اصلی من، مثل اغلب کارهایم در حوزه سینمای اجتماعی، مسائل خانواده، روابط انسانی، اخلاق، بخشش و ابعاد روانشناختی و جامعهشناختی زندگی بود.»
وی ادامه داد: «در آن دوره درباره موضوع طلاق تحقیق میکردم و با کیسهای عجیبی مواجه میشدم. یکی از این مواجههها، جرقه اصلی شکلگیری فیلم بود؛ زنی که با وجود آگاهی از خیانت همسرش، بهدلیل آبرو، فرزندان و شرایط اجتماعی، زندگی مشترکش را حفظ کرده بود. این سؤال برایم شکل گرفت که یک زن چگونه میتواند چنین وضعیتی را بپذیرد و ریشه این فقدان از کجا میآید.»
برزکی با اشاره به تمهای اصلی فیلم توضیح داد: «فیلم حول دو مفهوم فقدان و ترمیم میچرخد. تمام شخصیتهای قصه دچار نوعی فقداناند؛ رنجی که ریشه در گذشته دارد و زندگی امروز آنها را تحتتأثیر قرار داده است. تلاش برای ترمیم این زخمها، شخصیتها را وارد موقعیتهای پیچیده و پرچالش میکند.»
وی درباره شخصیتهای اصلی فیلم گفت: «قصه بر دو کاراکتر اصلی متمرکز است؛ سارا، یک دامپزشک، و همسرش ابراهیم که داروساز است. هر دو تحصیلکرده و فرهیختهاند، اما در زندگی زناشویی با بحران جدی مواجهاند. بحران از ناتوانی در برقراری رابطه جنسی آغاز میشود و در مسیر درمان، زن با تروماهای عمیقتری روبهرو میشود که او را به انتخاب راهحلهای متفاوت و گاه پرمخاطره سوق میدهد.»
کارگردان «حال خوب زن» این فیلم را یک درام روانشناختی مبتنی بر پژوهش دانست و افزود: «فیلمنامه با همراهی روانشناس، روانپزشک و سکستراپیست نوشته شد و در طول این مسیر، کیسهای واقعی متعددی بررسی شد. برای بیان برخی مفاهیم، از نماد و استعاره استفاده کردیم؛ از جمله حضور پررنگ اسب که بهنوعی نماد عبور زن از تروما و رسیدن به صلح درونی است.»
برزکی درباره روند تولید فیلم توضیح داد: «فیلمنامه در ابتدا ساختاری مستندگونه داشت، اما بهتدریج به روایت داستانی رسید. سال ۱۴۰۱ مجوز ساخت سینمایی گرفتیم، اما شرایط تولید مهیا نبود تا اینکه سال گذشته با همراهی گروهی که پیشتر در فیلم کوتاه همکاری موفقی داشتیم، وارد مرحله تولید شدیم. پیشتولید و تمرینها بسیار طولانی بود؛ بهویژه بخشهایی که در اصطبل و فضای دامپزشکی میگذرد.»
وی یکی از دشوارترین بخشهای تولید را فیلمبرداری صحنه زایمان اسب دانست و گفت: «این بخش نقش دراماتیک مهمی در قصه دارد و بهصورت واقعی فیلمبرداری شد. برای ثبت این صحنه، چند ماه در اصطبل حضور داشتیم تا لحظه تولد کره اسب را ثبت کنیم.»
کارگردان فیلم درباره انتخاب بازیگران اظهار کرد: «انتخاب بازیگران مثل چیدن یک پازل بود. فیزیک، صدا، شیمی بین زوج اصلی و توان بازیگری اهمیت زیادی داشت. مهتاب ثروتی با توانایی، چهره و صدایش، امکان ایفای نقش زنی آسیبدیده و درگیر تروما را داشت. علی مرادی هم تصویر یک مرد امن، باوقار و حمایتگر را بهخوبی ارائه میدهد.»
وی با اشاره به تمرینهای طولانی مهتاب ثروتی افزود: «این نقش بسیار دشوار و درونی بود. ایشان حدود شش ماه با مشاوران تخصصی کار کرد، مطالعه داشت و فیلمهای مستند دید. بهنظر من این نقش یکی از شاخصترین بازیهای امسال است و نادیده گرفتنش کار سادهای نیست.»
برزکی درباره حضور فیلم در جشنواره فیلم فجر گفت: «وقتی نسخه نهایی آماده شد، انتظار نداشتیم فیلم تا این حد مورد توجه هیأت انتخاب قرار بگیرد. اما بعد از بازبینی، از ما خواستند نسخه نهایی را برای جشنواره آماده کنیم و خوشبختانه فیلم پذیرفته شد.»
وی جشنواره فیلم فجر را ویترینی مهم برای فیلمسازان دانست و تأکید کرد: «برای فیلمسازی که سالها در حوزه مستند و فیلم کوتاه کار کرده، ورود به جریان اصلی سینما اهمیت زیادی دارد. جشنواره میتواند انگیزه، دیدهشدن و امکان ادامه مسیر حرفهای را فراهم کند؛ بهویژه امسال که فیلمهای اول در بخش اصلی داوری میشوند.»
این کارگردان در پایان با اشاره به وضعیت امروز سینمای ایران گفت: «نسل جدید فیلمسازان جسور و دغدغهمندند. اگر به آنها اعتماد شود، میتوانند ارتباط عمیقتری با جامعه برقرار کنند. مردم هم بهتدریج بهدنبال سینمای اجتماعی قوی و صادقانه هستند. امیدوارم این فضا برای ساخت فیلمهای دغدغهمحور بیش از پیش فراهم شود.»
فاطمه آبروش
ارسال دیدگاه