ما وارثانِ تیغِ بُرّانِ سلیمانیم

همیشه گفته‌ایم: ما، فرزندان این خاک، شهادت را نه پایان که افتخار می‌دانیم. در طنین گام‌های استوارمان، پژواک خون شهیدان شنیده می‌شود؛ آنان که با نثار جان خویش، پرچم عزت و آزادگی را بر قله‌های تاریخ برافراشتند.

آری! بدان که خونِ کشته‌های ما هدر نمی‌رود، بُکش ولی بدان که شورمان‌ زِ سر نمی‌رود، بدان که مرگ بر شما همیشه در شعار ماست، همیشه گفته‌ایم: شهادت افتخار ماست.

ما وارثانِ تیغِ بُرّانِ سلیمانیم / در خشم و غیرت، شعله‌ورتر ز طوفانیم

هر قطره‌ خونش، عَلَمی شد به میدان‌ها  /   ما پرچمدارانِ همان عهد و پیمانیم  

ای خصم! مبادا که گمان بَری به خاموشی      /     ما آتشِ در کمینِ شب‌های پنهانیم  

با نام علی با یاد آن شیر میدان‌ها   /    در خطّ جهادیم، نه اهل پشیمانیم  

از کرب‌وبلا تا دمشق و به بغدادیم     /     در راه حق، هم‌قسمِ شیرِ ایرانیم  

شش سال گذشت. آن‌ها فکر می‌کنند که ما شما را فراموش کرده‌ایم، ولی باید قاطعانه بگویم که این خبر را برسانید به سفیانی‌ها:

«یا علی» از لب سردار نیفتاده هنوز   /   علم از دست علمدار نیفتاده هنوز 

کیست دشمن که در این معرکه جولان بدهد /   پسر فاطمه کافیست که فرمان بدهد

آری! در میدان خواهیم ماند تا نفس آخرمان‌ راهی راه حسین و همقدم با رهبرمان. شهدای ما افتخار ما هستند.