نقالی، فرصتی برای معرفی فرهنگ و ادبیات ایرانی به نسل امروز است

ریحانه خواجه‌وند، در پنجمین جشنواره نقالی، در گفت‌وگو با پانا درباره مسیر حضور خود در عرصه نقالی، انگیزه‌هایش برای ادامه این فعالیت و تجربه حضور در جشنواره کشوری اظهار کرد: «از همان ابتدا به داستان‌ها، ادبیات و فرهنگ ایرانی علاقه داشتم و نقالی برایم فرصتی بود تا این علاقه را با اجرا و بیان هنری نشان بدهم. وقتی دیدم می‌توانم با نقالی بخشی از داستان‌ها و فرهنگ کشورم را به دیگران معرفی کنم، علاقه‌ام بیشتر شد و تصمیم گرفتم این مسیر را جدی‌تر ادامه بدهم.»

وی با اشاره به انگیزه خود برای حضور در رقابت‌های کشوری افزود: «بیشتر از خود مقام، دوست داشتم توانایی‌هایم را محک بزنم و ببینم نتیجه تمرین‌ها و تلاش‌هایم در سطح کشور چگونه خواهد بود. حمایت خانواده و مربی‌ام هم انگیزه زیادی به من داد و باعث شد با جدیت بیشتری تمرین کنم و برای رسیدن به بهترین نتیجه تلاش کنم.»

خواجه‌وند درباره چالش‌های مسیر خود در نقالی ادامه داد: «یکی از چالش‌های اصلی، کنترل استرس و حفظ تمرکز هنگام اجرا بود. گاهی هم حفظ متن، تمرین بیان و هماهنگ کردن حرکات و لحن با داستان سخت می‌شد. با تمرین مداوم، تکرار اجرا و استفاده از راهنمایی‌های مربی توانستم این مشکلات را کم‌کم برطرف کنم.»

دارنده رتبه سوم نقالی با اشاره به آمادگی خود برای حضور در پنجمین جشنواره نقالی خاطرنشان کرد: «برای این مسابقه تمرین‌های زیادی داشتم و فقط به حفظ متن اکتفا نکردم؛ روی لحن، بیان، مکث‌ها، حرکات و نحوه ارتباط با مخاطب هم کار کردم. قبل از مسابقه بارها اجرای خودم را تمرین و مرور کردم تا بتوانم با آمادگی بیشتری حاضر شوم.»

وی در ادامه درباره عوامل مؤثر در کسب رتبه سوم کشوری اظهار کرد: «فکر می‌کنم ترکیبی از علاقه، تمرین و پشتکار در این موفقیت تأثیر داشت. در کنار آن، حمایت خانواده و راهنمایی‌های مربی‌ام برای من خیلی ارزشمند بود. مهم‌تر از همه، سعی کردم از هر اجرا و هر اشتباه چیزی یاد بگیرم و برای بهتر شدن تلاش کنم.»

خواجه‌وند در پایان با اشاره به تجربه خود از حضور در جشنواره کشوری گفت: «این موفقیت برای من فقط کسب یک مقام نبود؛ فرصتی بود تا توانایی‌هایم را محک بزنم، تجربه بیشتری به دست بیاورم و مسیر علاقه‌ام به ادبیات و فرهنگ ایرانی را جدی‌تر دنبال کنم.»