تهران (پانا) - در شرایطی که سینمای بلند ایران با بحران جدی مخاطب مواجه است و بسیاری از آثار روی پرده نه توان جذب تماشاگر را دارند و نه رضایت او را جلب میکنند، بخش قابل توجهی از تولیدات سریالی نیز در پلتفرمها و تلویزیون گرفتار چرخهای از تکرار شدهاند؛ از سوژههای مصرفشده و شخصیتهای کلیشهای گرفته تا بازیهای مصنوعی و دیالوگهای قابل پیشبینی. در چنین فضایی، سینمای کوتاه بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا میکند.