یاد مرگ راهی برای رهایی از غرور و آرزوهای طولانی
تهران (پانا) - در قسمت پانزدهم مجموعه «نهجالبلاغه»، با حکمت سیصد و سی و چهارم این کتاب ارزشمند آشنا میشویم؛ سخنی از امام علی(ع) که با یادآوری محدود بودن عمر انسان، او را از غرق شدن در آرزوهای طولانی و گرفتار شدن در غرور برحذر میدارد و بر اهمیت استفاده درست از فرصتهای زندگی تأکید میکند.
حکمت سیصد و سی و چهارم نهجالبلاغه
امام علی(ع) در این حکمت، انسان را به فکر کردن درباره زندگی و سرانجام آن دعوت میکنند.
امیرالمؤمنین علی(ع) فرمودند: «اگر انسان به مدت عمر و سرانجام خود توجه کند، با آرزوهای طولانی و غرور دشمن خواهد شد.»
گاهی انسان آنقدر در آرزوهای دور و دراز غرق میشود که از امروز و وظایفش غافل میماند. از طرفی، موفقیتها و امکانات نیز ممکن است او را گرفتار غرور کنند. اما کسی که به کوتاهی عمر و پایان زندگی فکر میکند، بهتر میتواند از فرصتهایش استفاده کند و دچار غفلت نشود.
امام علی (ع) نمیخواهند انسان بیهدف یا ناامید باشد بلکه میخواهند آرزوهای او واقع بینانه و همراه با تلاش باشد، نه آنقدر طولانی که او را از عمل بازدارد.
بنابراین پیام این حکمت این است که به جای غرق شدن در آرزوهای بیپایان و احساس برتری نسبت به دیگران از فرصت امروز برای رشد، یادگیری و انجام کارهای نیک استفاده کنیم.
ارسال دیدگاه