اینجا ایران است

دریغ است ایران که ویران شود/کنام پلنگان و شیران شود

اینجا ایران است، اولین باری نیست که این سرزمین شیرمردان ،سرزمین سرسبزی و مردانگی ،سرزمین پیروان حیدرکرار،منتظران قدوم قائم {حضرت مهدی(عج)} اینجا ایران است سرزمین دلیران ، سرزمین از خود گذشتگان 

هر خشت خشت این خاک خون خواه شهیدان مظلومیست که با تمام دلتنگی هایی که داشتند خم به ابرو نیاوردند و تا پای جان ایستادند،یکی دلتنگ مادر، یکی دلتنگ همسر ،دیگری در انتظار تولد فرزند ، کودکی انتظار زنگ خانه ،مادر چشم به در و...

امان ،امان از کسانی که دروغ کافران را باور کردند ولی خون این کودکان را ندیدن و همچنان در جهالت خود به سر میبرند

تاریخ هزاران سال است از نبرد بین حق و باطل می نویسد ، از سپاه حسین و در برابر سپاه یزید ، از سپاه علی در برابر معاویه و...

اینجا سرزمین جنگ آورانی است که به عشق فاتح خیبر بزرگ شدند و با ذکر یا علی قد کشیدند.

اینجا تفت ،دیار شهید پرور است.

افتخارمان این است که از خاک و آب این شهر کوچک شهیدان بزرگ به سمت نجف پر کشیدند باشد نامشان جاوید در تاریخ ایران 

همه این ها را گفتم تا برسم به نام شهید والامقام شهید سرگرد علیرضا دهقانی سانیج نمیتوانم بگویم غم آخرتان باشد یا تسلیت چون واژه شهید غم ندارد ،ماتم ندارد 

شهادت هنر مردان خداست و خدایی شدن تبریک دارد و شادباش

شهید دیارمان(شهید علیرضا دهقانی سانیج)شهادت مبارک

اگر سر به سر تن به کشتن دهیم/از آن به که کشور به دشمن دهیم