سیدعلی ما حسین زمانه بود

حسین زمانه‌ی  ما دست بیعت به سوی یزیدی‌ها دراز نکرد.

حسین زمانه‌ی ما شهادت را برگزید و ذلت را در زندگی با یزید دید. 

حسین زمانه‌ی ما جان خود و خانواده‌ی خود را فدای اسلامش کرد. 

حسین زمانه‌ی ما با شهادت زمینه‌ی قیام را آماده کرد.

چه بگویم...

بگویم همانند حسین (ع) با لبان تشنه به شهادت رسید...

یا بگویم همانند مادرش فاطمه زهرا (س) پهلو شکسته شد...

یا بگویم همانند علی (ع) به دست شقی‌ترین افراد زمان خود به شهادت رسید...

چه بگویم...

چه بگویم که سید‌علی ما جلوه‌گر حق و حقیقت بود.

حقیقتی روشن ... حقیقتی به روشنی طلوع آفتاب. 

سید علی ما رفت...

رفت تا زمینه‌ساز فرج منجی بشریت امام زمان (عج) باشد.

سید علی رفت تا همراه با مهدی صاحب الزمان برگردد. 

این شهادت زمینه‌ی قیامی به وسعت ایران بود. 

قیامی که اتحاد امت اسلامی را محکم و مشت برادران مسلمان را کوبنده‌تر کرد. 

گامی که در مسیر رسیدن به قله به همت و اراده‌ی خامنه‌ای شهید برداشته شده بود حالا به گام‌هایی تبدیل شده است که نزدیک به قله‌اند. 

ما این مسیر را حفظ کرده و قله را فتح می کنیم انشاالله.