غدیر؛ حماسهی جاودانگی ولایت در امتداد رسالت
کیار (پانا) -هزاران سال از آن خطابهٔ آسمانی میگذرد، اما هنوز در کوچهپسکوچههای این سرزمین، بوی شربت و گلاب با یاد علی گره خورده است. عید غدیر یعنی به رخ شیطان کشیدنِ عشق، یعنی دستههای شادی که با هر قدمشان فریاد میزنند: ما تا ابد، غدیری میمانیم .
عید سعید غدیر خم، تنها یک جشن ساده در تقویم شیعیان نیست؛ بلکه نقطه عطفی در تاریخ بشریت و کاملکننده راه انبیاست. روز هجدهم ذیالحجه، روزی که پیامبر رحمت، حضرت محمد مصطفی (ص)، به فرمان پروردگار، دست علی بن ابیطالب (ع) را به عنوان جانشین و مولای مؤمنان بالا برد و فریاد برآورد: «مَنْ کُنْتُ مَوْلَاهُ فَهَذَا عَلِیٌّ مَوْلَاهُ»؛ هر که من مولای اویم، این علی مولای اوست.
غدیر، روز «اکمال دین» و «اتمام نعمت» است؛ روزی که خداوند متعال، نعمت ولایت را بر امت اسلامی تمام کرد و با تعیین جانشین پیامبر، دین را کامل نمود. غدیر یعنی اسلام بدون علی، ناقص است و ایمان بدون عشق به او، به درگاه الهی راه پیدا نمیکند.
در این روز بزرگ، به یاد میآوریم مردی را که از نخستین روزهای دعوت تا آخرین نفس پیامبر، هرگز از یاری دین کوتاهی نکرد. علی (ع) که در شب هجرت در بستر پیامبر خوابید تا ایشان جان به در برند. علی (ع) که با شمشیر ذوالفقار، بتها را در هم کوبید و در جنگهای بدر، احد و خندق، تنهاتر از کوه ایستاد. علی (ع) که در محراب عبادت آنچنان با خدا خلوت کرد که «لذت عبادت» را در زخم شمشیر ابنملجم مرادی هم دید. علی (ع) که در نهجالبلاغه اش، از عدالت گفت و از تنهایی مظلومانه خود در میان امتی که قدرش را ندانستند.
عید غدیر فقط یک روز تاریخی نیست؛ بلکه تجدید پیمان ماست با انسانی که قرآن ناطق و عدالت مجسم بود. این روز یادآور این حقیقت است که راه نجات از تاریکیها، تنها از کوچههای عشق به علی (ع) میگذرد. علی (ع) معیار حق است؛ «علی مع الحق و الحق مع علی».
ارسال دیدگاه