شب قدر؛ شب سرنوشت و رحمت الهی

شب قدر، تنها یک شب نیست؛ شب قدر،اوج آسمان در دستان زمین است. امشب، اولین شب از سه شب نورانی قدر، قلب‌ها به تپش در می‌آید و اشک‌ها، جاری می‌شوند.جاری می‌شوند تا غبار گناه را از آینه دل بشویند و راه را برای تجلی نور الهی باز کنند.

شب قدر، صدای مناجات در دل شب می‌پیچد؛ نجوای عاشقانه‌ای که از عمق جان برمی‌خیزد. "یا رب"ها، "خدایا"ها، همه فریادهایی هستند از سر شوق دیدار و اضطراب جدایی. در این شب، گویی آسمان به زمین نزدیک‌تر می‌شود و زمین، بوی بهشت می‌گیرد.

قرآن، امانت سنگین عشق، بر دل شب نازل می‌شود و مقدرات سال‌ها، بر صفحات سپید سرنوشت رقم می‌خورد. امشب، شبِ "من کنت مولاه فهذا علی مولاه" است؛ شبِ اوج ولایت و تجلی عدالت.

هر نمازی، هر دعایی، هر اشک، وزنی هزاران برابر پیدا می‌کند. امشب، شبِ "لیله القدر خیر من الف شهر" است؛ شبی که ارزش آن، فراتر از فهم ماست. در این شب، بندگان خالص، دست بر دامان خدا می‌زنند و گمشده خویش را در آغوش رحمت او می‌یابند.

شب قدر،شبی است که دلتنگی‌ ها به وصال می‌پیوندند و غربت‌‌‌ها، به وطن باز می‌گردند. امشب، شب العفو، العفو است؛ زمزمه‌ای که از عمق جان برمی‌ آید و توبه کنندگان را به ساحل نجات می‌رساند.

در این شب، ما تنها نیستیم. فرشتگان، با بال‌های پر ستاره‌ شان، بر زمین سایه می‌افشانند و همراه با جبرئیل، امین وحی الهی، ندای (سلام هی حتی مطلع الفجر) را سر می‌دهند.

اولین شب قدر، دعوتی است به ما؛دعوتی به خودمان.دعوتی به رهایی از بند تعلقات دینی و پرواز به سوی ملکوت. امشب، شبِ قدرِ خویشتن است؛شبی که باید قدر خود را بدانیم و ارزشمندترین گوهر وجودمان،یعنی روح الهی‌مان را گرامی بداریم.

بیایید در این شب نورانی، به جای شمردن ستاره‌های آسمان، دل‌هایمان را به نور ایمان روشن کنیم و قدر این شب بی‌بدیل را بدانیم.