روزنگار جام جهانی؛ جدال اجباری ستاره‌ها برای آبروداری

به روز سی و هفتم جام جهانی ۲۰۲۶ رسیده‌ایم؛ ایستگاه ماقبل پایانی در ماراتنی که ۳۷ روز تمام، خواب و خوراک را از ما گرفت. فردا شب، چمن ورزشگاه مت‌لایف نیوجرسی میزبان نبردی است که تاریخ فوتبال را ورق خواهد زد. از یک سو اسپانیای جوان با ستاره‌های بی‌پروا و از سوی دیگر آرژانتین، مدافع عنوان قهرمانی با رهبری که در ۳۹ سالگی همچنان قوانین فیزیک و منطق را به چالش می‌کشد. روز سی و هفتم، اما روز نشست‌های خبری پرالتهاب، سایه سنگین دود جنگل‌های کانادا بر آسمان نیویورک و البته بغض پنهان در گلوی فرانسوی‌ها و انگلیسی‌ها برای دیداری بود که هیچ‌کس دلش نمی‌خواهد در آن بازی کند.

دیدار رده‌بندی جام جهانی همیشه حکایت غریبی دارد؛ نبرد بازنده‌های مغرور که حالا باید برای مدال برنز بجنگند. امشب از ساعت ۰۰:۳۰ بامداد، انگلیس و فرانسه در ورزشگاه میامی به مصاف هم می‌روند تا نهمین تقابل تاریخ خود را رقم بزنند (سهم فرانسه ۵ برد و انگلیس ۳ برد).

توماس توخل که به دلیل تغییر پست هری کین به شدت مورد انتقاد قرار گرفته، به صراحت گفت: «هیچ‌کدام از بازیکنان ما و فرانسه نمی‌خواهند این مسابقه را انجام دهند؛ همه برای قهرمانی جهان بازی می‌کنند. اما من از تصمیماتم پشیمان نیستم. ما باید برای ثبت بهترین نتیجه انگلیس در ۶۰ سال اخیر بجنگیم.» در سوی مقابل، دیدیه دشان، مردی که نامش با تاریخ فوتبال فرانسه گره خورده، می‌داند که این آخرین رقص اوست. دشان با بغضی پنهان گفت: «فردا پایان راه من در فرانسه است. قرار نیست گریه کنم، اما دلم برای تیم ملی تنگ خواهد شد. اینجا کسی برایم اشک نخواهد ریخت، اما ما در قبال میلیون‌ها هوادار مسئولیم.» ابراهیما کوناته هم حرف دل همه را زد: «البته که هیچ‌کس دوست ندارد فردا بازی کند. اما اسپانیا از ما بهتر بود. حالا باید بلند شویم.»

در حالی که دشان چمدان‌هایش را می‌بندد، خبر‌ها حاکی از آن است که زین‌الدین زیدان با قراردادی ۴ ساله هدایت خروس‌ها را بر عهده خواهد گرفت تا آنها را برای لیگ ملت‌های اروپا، یورو ۲۰۲۸ و جام جهانی ۲۰۳۰ آماده کند. از سوی دیگر، توماس توخل با وجود ناکامی در رسیدن به فینال، حداقل تا یورو ۲۰۲۸ روی نیمکت سه‌شیر‌ها ماندگار شد؛ آن هم در حالی که پپ گواردیولا گزینه اول انگلیسی‌ها بود، اما ترجیح داد در منچسترسیتی بماند.

درحالی‌که جهان منتظر سوت آغاز فینال است، طبیعت روی خوشی نشان نداده است. دود غلیظ ناشی از ۸۹۳ آتش‌سوزی جنگلی در کانادا، آسمان نیویورک را پوشانده است. هواشناسی به شدت هشدار داده و سطح خطر «قرمز» اعلام شده است. فیفا حتی سناریوی تعویق بازی را کاملاً منتفی ندانسته، هرچند امیدوار است بارش باران به داد مت‌لایف برسد.

نشست خبری فینال، کلاس درس احترام و نبوغ بود. لیونل مسی در پاسخ به سوال جذاب نواک جوکوویچ درباره تحمل فشار‌ها گفت: «از بچگی یاد گرفتم که بیشتر شکست می‌خورید تا اینکه برنده بشید. ما فوتبال را با عشق شروع کردیم و فقط می‌خواستیم لذت ببریم.» مسی درباره تقابل با لامین یامال ۱۹ ساله گفت: «اینکه بعد از آن عکس معروف در کودکی‌اش، حالا در فینال روبه‌روی هم هستیم، باورنکردنی است. او یکی از بهترین‌هاست.»

لیونل اسکالونی که در آستانه تکرار قهرمانی جهان است، درباره یامال به شوخی گفت: «ای کاش می‌توانستیم او را در اتاقش حبس کنیم! او یک گنج برای فوتبال است.» در سمت مقابل، لوئیس دلافوئنته خاطره‌ای ترسناک از مسی تعریف کرد: «وقتی در سویا مربی بودم، تا دقیقه ۷۰ مسی را نفر به نفر مهار کردیم و بازی مساوی بود. وقتی یار مستقیمش تعویض شد، مسی در ۱۵ دقیقه ۴ گل زد. او بی‌همتاست.» رودری، موتور محرک اسپانیا نیز اعتراف کرد: «نیازی به توضیح نیست؛ مسی بهترین بازیکن تاریخ است.» با این حال، ابررایانه اوپتا شانس قهرمانی اسپانیا را ۵۶.۳۱ درصد و آرژانتین را ۴۳.۶۹ درصد می‌داند.

آمار لئو در ۳۹ سالگی عقل از سر می‌پراند: او با ۸ گل، ۴.۱ امید پاس گل، ۳۴ شوت، ۲۵ ایجاد موقعیت و ۲۵ دریبل موفق، قلب تپنده آلبی‌سلسته است. تعداد دریبل‌های مسی فقط در بازی مقابل انگلیس، از مجموع دریبل‌های کریستیانو رونالدو در ۴ جام جهانی قبلی بیشتر بود. او همچنین رکورد اثرگذاری متوالی در مسابقات حذفی جام جهانی را به ۹ بازی افزایش داد. البته نباید رکوردشکنی تیمی آرژانتین را فراموش کرد؛ آنها با ۱۹ گل زده، رکورد ۹۶ ساله خود را شکستند.

اسلاوکو وینچیچ اسلوونیایی فینال را سوت می‌زند؛ داوری که اسپانیا با او در ۵ بازی هرگز نباخته، اما تنها قضاوتش برای آرژانتین، همان شکست تلخ دو بر یک مقابل عربستان در جام ۲۰۲۲ بوده است. هر نتیجه‌ای در این فینال رقم بخورد، سرنوشت توپ طلای ۲۰۲۶ را نیز تعیین خواهد کرد. در حال حاضر مسی با ۴۰ درصد و یامال با ۳۰ درصد شانس‌های اصلی فتح این جایزه هستند. آیا اسکالونی جام را در بوئنوس‌آیرس نگه می‌دارد یا دلافوئنته اسپانیا را بر بام جهان می‌نشاند؟ پاسخ، فردا شب در دل مت‌لایف نهفته است.