نسترن فراهانی: هیچ تهاجمی نمی‌تواند اراده پولادین ورزشکاران را خاموش کند

نسترن فراهانی، ملی‌پوش هندبال بانوان ایران که سال‌ها در همه رده‌های سنی، در تالار هندبال کشور برای برافراشتن پرچم صلح، دوستی و ایجاد همبستگی ملی تلاش کرده است؛ با قلبی آکنده از اندوه نسبت به حملات رژیم صهیونیستی به اماکن ورزشی و تخریب سقف خاطرات ورزشکاران (سالن فدراسیون هندبال)، گفت: خانه‌ی ما فرو ریخت، اما اراده‌مان ایستاده است.

وی با زنده کردن خاطرات سالیان حضورش در این مجموعه، افزود: یادش بخیر؛ از کودکی، اولین اردو‌های تیم ملی و شور و حال مسابقات را در همین سالن تجربه کردیم. اینجا جایی بود که در آن قد کشیدیم و رشد کردیم. این سالن برای ما فقط یک سازه نبود، بلکه مهد استعداد‌ها و نماد عزم و اراده ما در برابر تمام چالش‌ها بود. چه شب‌ها و روز‌هایی که با عشق، چمدان‌هایمان را برای اعزام به مسابقات آسیایی و جهانی در همین راهرو‌ها بستیم.

فراهانی با اشاره به پیوند عاطفی ورزشکاران با این فضا، افزود: چه لحظات نابی که مثل یک خانواده دور هم جمع شدیم و برای رسیدن به قله‌های آسیا، در نقطه به نقطه این سالن عرق ریختیم. اینجا برای ما مکانی ویژه است؛ جایی که نه تنها مهارت‌های ورزشی، بلکه رفاقت‌ها و تعلق خاطرمان به این خاک در آن شکل گرفت. اینجا منبع اراده ما برای درخشش در سطح جهان است.

ملی‌پوش هندبال با اشاره به هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های ورزشی، گفت: دیدن اینکه تمام آن خاطرات شیرین و ارزشمند زیر آوار و دود رفته، قلبمان را به درد می‌آورد. با آسیب جدی فدراسیون و سالن هندبال، گویی تکه‌ای از آرزو‌های ما به خاکستر تبدیل شده است. حمله به اماکن ورزشی که محل صلح و تلاش است، نشان از عمق کینه دشمنان از نشاط و پیشرفت جوانان این مرز و بوم دارد.

وی با تاکید بر ایستادگی خانواده هندبال، افزود: بشنوید؛ ما چه با خانه، چه بدون خانه، یک «خانواده» می‌مانیم. اگرچه دیوار‌های خانه‌مان آسیب دیده، اما انگیزه ما برای ادامه مسیر قدرتمند‌تر از قبل لرزیدن است. دوباره خانه‌ای خواهیم ساخت که لبریز از عشق و اراده باشد؛ چرا که ریشه‌های ما در این خاک است و هیچ تهاجمی نمی‌تواند اراده پولادین ورزشکاران این ملت را خاموش کند.