تویسرکان؛ میراثدار آوای اصیل گویشهای کهن ایرانی در دل زاگرس
تویسرکان(پانا)-تویسرکان، شهرستانی در دامنههای الوند، تنها به باغهای سرسبز، گردوهای مرغوب و بناهای تاریخیاش شناخته نمیشود؛ گویش شیرین و منحصربهفرد مردم این منطقه نیز بخشی از هویت فرهنگی آن به شمار میرود؛ گویشی که نسل به نسل منتقل شده و همچنان در گفتوگوهای روزمره مردم این دیار شنیده میشود.
زبان و گویش هر منطقه بخشی از هویت فرهنگی مردم آن سرزمین است؛ واژهها و شیوه سخن گفتنی که در طول سالها و نسلها شکل گرفته و بسیاری از خاطرات، فرهنگ و سبک زندگی مردم را در خود حفظ کرده است.
در شهرستان تویسرکان نیز گویش محلی، بخشی جداییناپذیر از زندگی مردم به شمار میرود. این گویش با آهنگ و واژگان خاص خود، در میان خانوادهها و نسلهای مختلف همچنان مورد استفاده قرار میگیرد و برای بسیاری از مردم، یادآور خاطرات کودکی، خانههای قدیمی و روزهای گذشته است.
گویش تویسرکانی با ویژگیهای آوایی و واژگانی خاص خود، تفاوتهایی با زبان معیار فارسی دارد. برخی واژهها و اصطلاحاتی که در گفتوگوی روزمره مردم این منطقه استفاده میشود، شاید برای افراد غیربومی کمتر آشنا باشد، اما برای مردم تویسرکان بخشی از هویت و فرهنگ بومی آنان محسوب میشود.
این گویش تنها مجموعهای از واژهها و اصطلاحات محلی نیست، بلکه بازتابی از تاریخ، فرهنگ و شیوه زندگی مردم منطقه است. بسیاری از واژههایی که در گفتوگوهای روزمره به کار میروند، ریشه در سبک زندگی، طبیعت، روابط خانوادگی و فرهنگ مردم این دیار دارند و به همین دلیل، حفظ آنها اهمیت زیادی دارد.
یکی از ویژگیهای مهم گویشهای محلی، انتقال آنها از نسلی به نسل دیگر است. در تویسرکان نیز پدربزرگها و مادربزرگها نقش مهمی در انتقال این میراث زبانی به فرزندان و نوههای خود داشتهاند. هنوز هم در بسیاری از خانوادهها، گفتوگو با گویش محلی بخشی از ارتباطات روزمره است و همین موضوع موجب شده است این گویش در میان نسلهای مختلف زنده بماند.
با این حال، گسترش رسانهها، افزایش استفاده از زبان معیار و تغییر سبک زندگی ممکن است در آینده بر میزان استفاده از گویشهای محلی تأثیر بگذارد. به همین دلیل، ثبت و مستندسازی واژهها، اصطلاحات و ویژگیهای گویش تویسرکانی میتواند گامی مهم برای حفظ این میراث فرهنگی باشد.
یکی از شهروندان تویسرکانی اظهار کرد: «گویش تویسرکانی برای ما فقط شیوه صحبت کردن نیست؛ بخشی از خاطرات و هویت ماست. هر جا که باشیم، شنیدن یک واژه یا جمله به گویش تویسرکانی میتواند خاطرات شهر و خانوادهمان را زنده کند.»
همچنین یکی از پیشکسوتان فرهنگی شهرستان تویسرکان با اشاره به اهمیت حفظ گویشهای محلی گفت: «هر گویش، بخشی از تاریخ مردم یک منطقه است و اگر واژهها و اصطلاحات آن ثبت نشوند، ممکن است بخشی از این میراث فرهنگی به مرور زمان فراموش شود.»
گویش تویسرکانی، مانند بسیاری از گویشهای محلی ایران، بخشی از میراث فرهنگی و زبانی مردم این سرزمین است؛ میراثی که در واژهها، لحن گفتار و خاطرات نسلهای مختلف مردم جریان دارد.
حفظ این گویش نیازمند توجه خانوادهها، فعالان فرهنگی، پژوهشگران و رسانههای محلی است. ثبت واژهها و اصطلاحات، گفتوگو با سالمندان و پیشکسوتان و آشنا کردن نسل جوان با گویش بومی میتواند به زنده ماندن این میراث ارزشمند کمک کند.
گویش تویسرکانی فقط یک شیوه سخن گفتن نیست؛ صدای تاریخ، فرهنگ و خاطرات مردمی است که نسل به نسل، آوای شهر خود را حفظ کردهاند.
ارسال دیدگاه