ولادت نور؛شکفتن گلبهار امامت در مشهد

در روزگاری که آسمان ولایت، تشنه تابشی دیگر بود و زمین، در انتظار عطری دل‌انگیز، ناگهان نوری از جنس هدایت، از سلاله پاک نبوت، در مشهد مقدس شکوفا شد.

هشتمین گلبرگ باغ امامت، حضرت علی بن موسی الرضا (ع)، در روز هشتم ذی‌القعده، دیده به جهان گشود و عطر حضورش، مشام جان‌ها را پر کرد.

این، تنها یک ولادت نبود؛ که شکفتن گلبهاری بود از جنس نور و معرفت در بوستان ولایت.

این طلوع نور، که از مدینه آغاز گشت و تا دیار توس گسترده شد، تنها زادروز یک امام نبود، بلکه شکفتن گلبانگ هدایت و معرفت بود که عطرش، جان‌های تشنه را نواخت.

از مدینه، شهر نور و عشق، تا توس، دیاری که با قدوم مبارک ایشان، مأمن فرشتگان شد، هر ذره خاک، از این نور سرشار گشت.

گویی نسیم، خبر میلاد را از کوچه‌های مدینه به دشت‌های توس می‌برد و کوه‌ها، در سکوت، شکوه این رویداد آسمانی را نظاره می‌کردند.

ولادت امام رضا (ع)، آغاز شکفتن باغی بود از علم و کرامت. در سایه‌سار امامت ایشان، جان‌های تشنه، از سرچشمه زلال هدایت نوشیدند و دل‌های دردمند، در پناه مهر بیکرانشان، آرام گرفتند.

ایشان، نه تنها امامی بودند که راهنمای راه گمگشتگان باشند، که نوری بودند که تاریکی‌های جهل را می‌زدودند و عطر ولایت را در فضای جامعه می‌پراکندند.

مشهد، با قدوم مبارک ایشان، به حرم نور بدل شد و قلب‌ها، از هر سوی، به سوی این قبله عشق روانه گشت.

میلاد امام رضا (ع)، قصه‌ای است از عشق، از معرفت، و از شکفتن گلی که عطر دل‌انگیزش، تا ابد در باغ جان‌ها باقی خواهد ماند.