تربیت مقدس؛غوغای لشکر نور در طلب نور

«تربیت مقدس»؛ واژگانی که چون آوایی دلنشین، نویدبخش روشنایی و هدایت است. این تربیت، نه آن آموختن صرفِ دانش، که سلوکی است برای رسیدن به نور حقیقت.

«لشکر نور» را می‌توان استعاره‌ای از دل‌های مشتاق و جان‌های آماده‌ای دانست که در مسیر کمال، گام برمی‌دارند.

اینان، با اراده‌ای پولادین و ایمانی راسخ، به دنبال «نور»ی هستند که از هر نوری، تابنده‌تر است؛ نوری که همان معرفت الهی و وصال حق است.

غوغای این لشکر، نه از جنس فریادهای جنگ، که از جنس شور و اشتیاق درونی است.

غوغای دل‌هایی که در طلب نور، بی‌تابانه می‌تپند و در این مسیر، لحظه‌شماری می‌کنند.

این تربیت، با نور علم، نور ایمان و نور اخلاق، جان‌ها را تغذیه می‌کند تا شایستگی «لشکر نور» شدن را بیابند.

مسیر تربیت مقدس، مسیری بی‌پایان در طلب نور است. هرچه بیشتر در این راه گام برمی‌داریم، نور حقیقت، درخشان‌تر و جذاب‌تر می‌نماید.

«لشکر نور» با تکیه بر اصول تربیت صحیح، یعنی هدایت، پرورش و تعالی، گام در این راه می‌گذارد.

اینان، با الگو قرار دادن بهترین‌ها، و با تزکیه نفس، خود را آماده‌ی دریافت و تاباندن نور می‌کنند.

«غوغای لشکر نور در طلب نور»، تصویری است از تلاش بی‌وقفه‌ی انسان برای رسیدن به کمال مطلق. این غوغا، در درون هر فردی که طالب حقیقت است، برپا می‌شود و او را به سوی روشنایی سوق می‌دهد.

تربیت مقدس، راه را هموار می‌سازد و با تجهیز انسان به سلاح علم و اخلاق، او را در این طلب یاری می‌رساند تا سرانجام، خود، نوری شود تابنده در عالم.