شیخ بهایی: چراغی فروزان در شب تاریخ ایران
ملایر (پانا) - سوم اردیبهشت ، روز بزرگداشت «شیخ بهایی» است؛ مردی که در یک تَن، جهانی از دانش بود.شیخ بهایی تنها یک دانشمند نبود؛ او پیوندِ خجسته «علم و ایمان» بود که هنوز در تار و پودِ هنرِ معماری و جانِ اشعارِ عارفانهاش، برای ما نفس میکشد.
روز بزرگداشت شیخ بهایی، فرصتی است برای خم شدن به احترامِ قامتِ بلند مردی که همزمان دانشمند، عارف، فیلسوف، معمار و شاعر بود؛ انسانی که نامش با «خرد و خلاقیت ایرانی» گره خورده است.
شیخ بهایی با اندیشههایش و ذوق سرشارش، از حوزههای علمیه تا کارگاههای معماری، از کتابهای فقهی تا سطرهای شاعرانه، ردّی روشن بر تاریخ گذاشت. او به ما آموخت که میتوان هم اهل مسجد و محراب بود و هم اهل محاسبه و مهندسی؛ هم با ستارگان سخن گفت و هم با دلهای مردم.
در سالروز بزرگداشت او، نه فقط یک نام، که یک راه را گرامی میداریم؛ راهِ پیوند دادن علم با ایمان، خرد با عشق، و دانستن با ساختن.
یاد شیخ بهایی، این معمار جان و جهان، گرامی باد و منشِ او چراغی باشد برای نسلهایی که میخواهند با دانایی، دنیای بهتری بسازند.
ارسال دیدگاه