در میان دشت خون و عطش، پرچمی برافراشته شد که تا ابد در باد وفا می‌رقصد...

لرستان(پانا) -و، ابوالفضلِ علمدار، مردی که آب را دید و وفا را نوشید. دست بریدندش، اما دلش را نتوانستند بشکنند. در نگاهش، غیرت موج می‌زد و در گام‌هایش، ایمان می‌درخشید. او سایه‌ی برادری بود، تکیه‌گاهِ حسین، و نشانه‌ی عشقِ بی‌پایان. سلام بر علمدار کربلا، بر مردی که با خون خود، درس وفا نوشت...