نذر نوزادان به یاد ۶ ماهه شهید کربلا

امروز صحن‌های حرم حضرت معصومه(س)، جلوه‌ای دیگر از ارادت به خاندان عصمت و طهارت(ع) است. گویی تاریخ، فاصله‌ میان نینوا تا قم را در نور دیده و در این صبح معنوی، داغ جان‌سوز باب‌الحوائجِ کوچک، حضرت علی‌اصغر(ع)، پیوندی ناگسستنی میانِ مادران این سرزمین و حضرت رباب(س) ایجاد کرده است.

مراسم شیرخوارگان حسینی، فراتر از یک اجتماع آیینی، تجلی‌گاه پیوند عمیق عاطفی و عقیدتی است. مادرانی که با دستانی لرزان، سربند یا علی‌اصغر را بر پیشانی نوزادان خود می‌بندند، گویی پیمان‌نامه‌ای را امضا می‌کنند؛ پیمانی برای تربیت نسلی که الفبای ایثار، مظلومیت و حق‌طلبی را از همان گهواره با نام کوچک‌ترین سرباز امام حسین (ع) بیاموزند.

حرمِ مطهر حضرت معصومه (س) امروز شاهد زمزمه‌هایی است که از عمق جان برمی‌خیزد. اینجا، هر نوزاد در آغوش مادر، نمادی از مظلومیت بی‌پایان عاشوراست و هر لالایی، روایتی از دردی است که قرن‌هاست در جان تاریخ مانده، اما هرگز کهنه نمی‌شود.

وقتی مادران این سرزمین، کودکان خود را نذر راه حقیقت می‌کنند، در واقع نهال عشق به اهل‌بیت(ع) را در قلب آنان می‌کارند؛ عشقی که در طوفان حوادث روزگار، تکیه‌گاه استواری برای فرزندانشان خواهد بود.

حضور پرشور مادران و نوزادان در این حریم مقدس ، پاسخی است به ندای «هل من ناصر» که هنوز در گوش زمان طنین‌انداز است. این اجتماع، یادآور این حقیقت بزرگ است که نهضت عاشورا، محدود به یک زمان و مکان خاص نیست؛ بلکه در هر دلی که محبت حسین (ع) در آن خانه دارد، جاری است.

امروز، در هوای معطر حرم بانوی کرامت، نه تنها برای سلامتی نوزادانمان، بلکه برای تعالی اخلاق، معرفت و آزادگی در نسل‌های آینده دعا می‌کنیم. بیایید تا صدای قلب‌های کوچک این کودکان را بشنویم که در همراهی با ناله‌های مادران، قصه‌ مظلومیت علی‌اصغر (ع) را تا ابدیت روایت می‌کنند.