امروز نسل‌ها به احترام تو تمام‌قد ایستاده‌اند

او رفت، اما پرچم در اهتزاز ماند؛ صدایی خاموش شد، اما پژواک حقیقتش جهان را پر کرد. رهبر ما مردی که از جنس ایمان بود، از میان گردباد فتنه‌ها گذشت و پرچم خدا را در بلندترین قله‌ها برافراشت، امروز با خون خویش، تاریخ را دوباره معنا کرد.  

ای روح بزرگ عدالت! ای چراغ بیداری در شب‌های تار! تو رفتی نه در غروب که در اوج طلوع. شهادتت پایان یک مسیر نبود، آغاز راهی بزرگ‌تر بود؛ راهی که از خون تو جان گرفت و از ایمان مردم ادامه می‌یابد.  

دشمن خیال کرد می‌تواند نامت را در غبار خاموشی دفن کند، ولی ندانست که خون شهید هیچ‌گاه در زمین نمی‌ماند؛ ریشه می‌دواند، سبز می‌شود، گل می‌دهد و در دل ملت‌ها می‌بالد. 

امروز نسل‌ها به احترام ایستاده‌اند؛ نسلی از نوجوانان، مردان و زنان این سرزمین که با نام تو پیمان می‌بندند هر قدمِ بیداری را در مسیر حق بردارند.  

تو در سنگر ایمان ایستادی و جهان را به آزادگی معنا کردی. از نگاهت، امت فهمید که شجاعت یعنی لبخند زدن در برابر طوفان، ایمان یعنی ایستادن میان ده‌ها زخم و باز صبر کردن برای خدا.

و اکنون که آسمان میزبان تو شده، زمین هنوز از صدای گام‌هایت لبریز است. ای مقتدای شهید، از خون پاکت، ریشه‌های مقاومت دوباره سبز شد. نامت در تاریخ جاودانه است، چرا که هر قطره از خونت چراغی برای آینده‌ی امت‌ها شد.  

ما در سوگ تو نمی‌گرییم، که در ایمانمان به تو ایستاده‌ایم. از میان اشک، عهد می‌بندیم که نگذاریم راهت خاموش شود. 

تا همیشه نامت در تپش قلب این ملت خواهد ماند.