سارا طالبیان: «برای خورشید» روایت مردمانی است که از دل سوگ میناب، دوباره زندگی را انتخاب میکنند
تهران (پانا) - مستند کوتاه «برای خورشید» به کارگردانی سارا طالبیان، با محوضوع سوگ جمعی مردم میناب پس از حادثه نهم اسفندماه، روایتی از مواجهه با فقدان و تلاش برای بازشناسی زندگی است؛ فیلمی که با رجوع به فرهنگ، جغرافیا و قصههای جنوب، در پی یافتن روزنهای از امید در دل اندوه است.
حادثه میناب، فراتر از یک رویداد تلخ، زخمی عمیق بر پیکر یک شهر و خاطره جمعی مردمان آن بر جای گذاشت؛ زخمی که روایت آن، تنها بازگویی لحظه فقدان نیست، بلکه تلاشی برای فهم رنج، بازشناسی زندگی و یافتن روزنهای از امید است. سارا طالبیان در مستند «برای خورشید» با تکیه بر فرهنگ، جغرافیا، قصهها و جهان اسطورهای جنوب، تلاش کرده است روایتی انسانی از مردمان میناب ارائه دهد؛ مردمانی که در مواجهه با سوگ، همچنان به زندگی و فردا میاندیشند.
سارا طالبیان در گفت و گو با پانا درباره شکلگیری ایده این مستند گفت: «حدود فروردینماه ۱۴۰۵ به میناب سفر کردم. در روزهای نخست، دوربینم را غلاف کردم. پس از تجربه جنگ ۱۲روزه و مواجهه با خانوادههای داغدار، تصمیم گرفته بودم این بار برای شروع فیلمبرداری شتاب نکنم و صبر کنم تا اندکی از سنگینی اندوه بر خانوادهها و سوگ جمعی شهر فروکش کند.»
وی ادامه داد: «از سوی دیگر، میناب در آن روزها به مقصد بسیاری از بلاگرها تبدیل شده بود و متأسفانه سوگی به این بزرگی، گاهی به ابزاری برای تبلیغ و دیدهشدن بدل میشد. مجموعه این شرایط باعث شد بهجای آغاز فوری فیلمبرداری، مسیر پژوهش را ادامه بدهم و بیشتر در فضای شهر، میان مردم و فرهنگ آن تأمل کنم.»
از سوگ جمعی تا بازشناسی زندگی
این مستندساز درباره ایده اصلی «برای خورشید» گفت: «ایده شکلگیری فیلم از جایی آغاز شد که احساس کردم سوگ، تمام شهر را دربرگرفته است. با خودم فکر میکردم این اندوه جمعی چگونه میتواند روایت شود و چگونه میتوان از دل آن، به سوی نوعی التیام و بازشناسی زندگی حرکت کرد.»
طالبیان با اشاره به رجوع به قصهها و کهنالگوهای جنوب برای یافتن مسیر روایت افزود: «به این نتیجه رسیدم که برای شنیدهشدن قصه میناب، مخاطب باید پیش از هر چیز این شهر را بشناسد؛ باید با جغرافیا، فرهنگ، زیست مردم و جهان اسطورهای جنوب آشنا شود تا بتواند با آنچه بر سر مردمان این شهر آمده است، ارتباط عمیقتری برقرار کند و رنج آنها را نه بهعنوان یک خبر، بلکه بهمثابه تجربهای انسانی درک کند.»
وی درباره جرقه اصلی شکلگیری فیلم بیان کرد: «زمانی که متوجه شدم در روز حادثه، نهم اسفندماه، به دانشآموزان حاضر در مدرسه گفته شده بود که قرار است باران ببارد و به همین دلیل باید زودتر به خانههایشان بروند، جرقه اصلی شکلگیری «برای خورشید» زده شد.»
خورشید؛ نمادی از تلاش برای دوباره زیستن
کارگردان مستند «برای خورشید» با اشاره به دغدغه خود برای رسیدن به مفهوم طلوع و پیدا کردن روزنهای از نور در فیلم گفت: «مهمترین دغدغه من در شکلگیری این فیلم، رسیدن به مفهوم طلوع خورشید و پیدا کردن روزنهای از نور بود؛ چراکه عمیقاً باور دارم با تمام آنچه بر انسان میگذرد، سرانجام باید زندگی کرد.»
طالبیان ادامه داد: «برای رسیدن به نور، ابتدا باید تاریکی را دید؛ باید مسئله را به رسمیت شناخت، درباره آن حرف زد و برای عبور از آن راهی پیدا کرد. نمیتوان بدون مواجهه با رنج، از امید سخن گفت. «خورشید» نیز از همین نقطه شکل گرفت. برای من، خورشید صرفاً یک پدیده طبیعی یا نمادی شاعرانه نیست؛ خورشید میتواند هر یک از مردمان میناب باشد؛ آدمهایی که با وجود حمل بار سنگین این سوگ، تصمیم میگیرند دوباره زندگی کنند.»
وی افزود: «شاید خورشید واقعی همین آدمها باشند؛ کسانی که پس از تجربه فقدان، هنوز به زندگی فکر میکنند، برای فردا تلاش میکنند و اجازه نمیدهند اندوه، تمام معنای زندگیشان را از آنِ خود کند.»
طالبیان درباره مدتزمان و محل تصویربرداری مستند نیز گفت: «این فیلم حدود ۳۰ دقیقه است و در سیریک و میناب تصویربرداری شده است.»
عوامل مستند «برای خورشید» عبارتاند از: نویسنده و کارگردان: سارا طالبیان؛ تدوینگر: فرشاد اکتسابی؛ فیلمبرداران: مهدی کریمی و مجتبی یزدیزاده؛ صدابردار: میثم غرهبلاغی؛ صداگذار: امین شریفی؛ طراح پوستر: ابراهیم حقیقی؛ مشاور پروژه: مهدی قربانپور و کارگردان نمایش: حسن سبحانی.
ارسال دیدگاه