علی حاتمی سعدی سینمای ایران است

در حاشیه مراسم بزرگداشت زنده یاد استاد علی حاتمی، کارگردان نامدار سینمای ایران، داریوش مؤدبیان، بازیگر سینما با تأکید بر اینکه علی حاتمی، سعدی سینمای ایران است گفت: علی حاتمی نه فقط در کلام بلکه در ارتباط بین صحنه‌ها یا بین دو جمله کوتاه، که معمولا یک صحنه عوض می‌شود ، کارهای علی حاتمی هم گاه گاه از طریق جمله ها است که تغییر پیدا می‌کند و هم گره می‌خورد یا زنجیره حرکت دراماتیک پیش می‌رود.

وی افزود :روایت‌ هایش در نمایشنامه‌ها روایت‌هایی است که گاه ما یاد سعدی می‌افتیم که چگونه آغاز می کنیم، عموما نمی گفت که من راوی داستان هستم، وی چنین حکایت می کرد که می گفت این حکایت از آن همگان است. در فیلم هایش هم بعدا به همین سبک کارش را ادامه داد.

مؤدبیان ادامه داد: علی حاتمی دو ویژگی عمده داشت،  وقتی نمایشنامه های وی را مطالعه می‌کنید،  از نظر ساختاری نمایشنامه های وی نمایشنامه های روایی هستند، رباعی_ ایرانی، چون سنت های نمایش ایرانی را به خوبی می‌ شناخت همچنین به خوبی رابطه موسیقی و پیوند موسیقی و کلام را هم می شناخت و وی در کارهایش به کار می برده، عموما کارهایش با روایت آغاز میشه.  هیچ کدوم از کارهایی که خودش میگفت من نمی‌ خواهم تاریخ باشم یک بهانه است. وی خود تاریخ است.

مؤدبیان افزود:«زبان ویژگی دوم علی حاتمی بود، که حتی برای وی یکی از ارکان مهم، زبان بود که بعدا در نامه نویسی اش هم آن را وارد کرد.»

در ادامه داریوش مؤدبیان عنوان کرد: «علی حاتمی جلوه فروشی نمی کرد؛ خودش را برتر از آن روایت قرار نمی داد. این زبان در خدمت روایت است و شعر فارسی رو خوب میشناخت، یادش گرامی باشد.»

 

داریوش مؤدبیان در پاسخ به پرسش پانا درباره این موضوع که   زنده یاد علی حاتمی جزو کارگردانانی بودند که سینمایی شاعرانه داشتند و آثار سینمایی را شاعرانه زیبا می کردند و بسیار اهل شعر بودند که به وی سعدی سینما لقب داده بودند ، پس از درگذشت وی کمتر کارگردانی دیده می‌شود که همانند وی آثاری شاعرانه داشته باشند و اهل شعر باشند، گفت:   ما می گوییم سبک برای کارگردان ها هست و علی حاتمی صاحب سبک بوده، یکی از ویژگی های سبک او زبان است. زبانی را که به کار می‌برده، هم شخصیت ها است، هم زبان توصیف هاست و هم زبانی که تکیه داره بر ادبیات فارسی.

وی ادامه داد: «شناخت دقیق ایشان، از ادبیات فارسی همچون شعر فارسی گلستان و بوستان بوده؛ همچنین به گمان من صائب تبریزی. به هر صورت این ادبیات است که باعث شده وی توانسته آن ها را در جامعه نمایش و تمثیل_نمایشی در بیاورد تا جایی که دلنشین شده و قابل قبول بوده و هست.»

مودبیان در پاسخ به این سوال  که  اگر می توانستید استاد زنده یاد علی حاتمی را توصیف کنید، چگونه این امر را بیان می‌کردید گفت:  نمی شود آدم های بزرگ را به آن خوبی که باید، توصیف کرد اما علی حاتمی به اصطلاح پایگاه قوی و غنی داشت و دارد؛ در سینمای ایران در به گمان من در نوشتن فیلم نامه ها، حتی اگر فقط به فیلم نامه های علی حاتمی مراجعه کنیم، بسیاری از نکات را در میابیم که به کار ما می‌آید، علی حاتمی پایگاه شاخصی در ادبیات نمایشی ما دارد.