درباره مستند «تنگراه»/ روزگار بیم و امید

«تنگراه» در نگاه اول درباره خالد و یعقوب و دکتر بسکی معروف است، پزشکی با اخلاق و منشی ویژه که در دهه ۸۰ و اوایل دهه ۹۰ شمسی طرفدارانی داشت و می کوشید سبک و شیوه خود را ترویج کند، با گذشتن نیم ساعت از این مستند، کوشش مهوش شیخ الاسلامی برای روایت رنج واقعی بیماران سرطانی مخاطب را با خود همراه می کند. «تنگراه» فیلم تلخ و تحمل تماشای آن دشوار است. فیلمی که دو شخصیت اصلی آن مقابل دوربینِ فیلمساز امیدوار و ناامید شده و با شرایطی سخت دست و پنجه نرم می کنند. «تنگراه» یک دهه پیش ساخته شده و امروز قطعا شرایط بیماران درگیر با انواع سرطان ها سخت تر و مبارزه آنها، حیاتی تر شده است.

مهوش شیخ الاسلامی در «تنگراه» با فاصله به شخصیت هایش نزدیک می شود، اجازه می دهد آنها از طریق دوربین مسائل خصوصی، ترس ها و امیدهایشان را روایت کنند، برای بیننده ای که سرطان را می شناسد، یا مخاطبی که این بیماری را تجربه نکرده، نمایش این مسیر و تغییر و تحول شخصیت ها، قابل پیگیری است و فیلمساز امید به آینده سلامت را در تماشاگر زنده می کند. در «تنگراه» سکانس هایی از حضور دکتر بسکی، ثبت شده که اگر چه کاملا این شخصیت و دیدگاههایش را معرفی نمی کند اما بخشی از دیدگاههای این شخصیت را ثبت کرده است.

شیخ الاسلامی در این مستند، به اندوه بیماران مبتلا به سرطان با احتیاط نزدیک می شود، شاید نخواسته فیلمش بیش از حد تلخ و غیرقابل تحمل باشد، در شکل فعلی «تنگراه» با پایانی که چندان قابل پیش بینی نیست، قصه زندگی و مرگ است، قصه روحیه جوانانی که عشق و آینده برایشان لرزان و شکننده شده، و شاید بیشتر از آن، قصه بی پناهی انسان، آنجا که مرگ نزدیکتر از همیشه به نظر می رسد.

«تنگراه» تولید مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی و در فیلیمو در دسترس است.