«لا یخلف المیعاد»؛ بازخوانی وعده الهی در روزهای ایستادگی

به نام خداوند ایران‌زمین؛

خداوند رزم و خداوند دین.

ایستادگی ملت ایران در جنگ تحمیلی سوم، جلوه‌ای از حماسه و اسطوره است. مردمی که نه‌تنها در برابر سختی‌ها ایستاده‌اند، بلکه در میانه بحران‌ها، در حال بازسازی مفهوم انسانیت‌اند. بی‌تردید، نام ایران و ایرانی با حروفی از طلا در تاریخ ثبت خواهد شد.

در این میان، بازتاب این ایستادگی فراتر از مرزها نیز شنیده می‌شود؛ آن‌گونه که یک جوان تونسی، پرچم ایران را «پرچم شرافت امت‌های اسلامی» توصیف می‌کند. با این حال، حقیقتی روشن همواره پیش‌روست: «و اما اندکی صبر، سحر نزدیک است.»

خداوند متعال در آیه ۱۴۰ سوره آل‌عمران، مؤمنان را به صبر و پرهیز از ناامیدی فرا می‌خواند و یادآور می‌شود که رنج و سختی، تنها متوجه آنان نیست، بلکه دشمنان نیز در این مسیر متحمل آسیب می‌شوند. در دیگر آیات قرآن، از جمله در سوره‌های انعام و یونس، بر این نکته تأکید شده که خداوند، یاور اهل ایمان است و سرانجام، پیروزی از آنِ آنان خواهد بود.

بر این اساس، در روزهایی که برخی دچار نگرانی و دلسردی می‌شوند، بازگشت به این مفاهیم الهی می‌تواند چراغ راه باشد. خداوند در تمثیل‌هایی روشن، به انسان یادآوری می‌کند: اگر همچون موسی(ع) در تنگنای دریا و دشمن قرار گیرید، اگر چون نوح(ع) بر امواج سهمگین باشید، یا همانند یونس(ع) در اعماق تاریکی، باز هم این اوست که نگهدار و پناه شماست.

در آیه‌الکرسی نیز بر همین معنا تأکید شده است؛ خداوند، سرپرست و یاور مؤمنان است. از همین رو، امید به وعده الهی، نه یک انتخاب، بلکه ضرورتی ایمانی است.

قرآن کریم، با روایت معجزات پیامبران، بارها این حقیقت را یادآور شده است:

زنی سالخورده، صاحب فرزند می‌شود؛

دختری پاکدامن، مادری را تجربه می‌کند؛

آتش، ابراهیم(ع) را نمی‌سوزاند؛

چاقو، گلوی اسماعیل(ع) را نمی‌برد؛

نهنگ، یونس(ع) را در خود حفظ می‌کند، نه نابود؛

و دریا، به فرمان الهی شکافته می‌شود.

این‌ها همه نشانه‌هایی از قدرت و وعده تخلف‌ناپذیر خداوند است؛ وعده‌ای که پیروزی نهایی را برای انبیا و پیروانشان رقم می‌زند.

در چنین افقی، ناامیدی معنایی ندارد. ایمان، صبر و استقامت، مسیر تحقق همان وعده‌ای است که خداوند داده است.

گرچه بر پیکرمان زخم بسیار است،

اما ما چون نخل‌ایم؛ تا سر نرود، جان نرود.

کهنه‌سرباز رادیو

معین رادیو اقتصاد

۱۴۰۵/۰۱/۲۳