در گفتوگو با پانا:
وقار مردم ایران در قاب تصویر نمیگنجد
هیچوقت به اندازه امروز به ایرانی بودنم افتخار نکردهام/ایران امروز، فراتر از تصویر و هنر ماست/از دل بحران، روایتهای ماندگار متولد میشود
تهران (پانا) - علی روئینتن، فیلمنامهنویس و کارگردان، با تأکید بر عظمت روحیه مردم ایران گفت: «وقار و هنر مردم ایران فراتر از آن چیزی است که در قاب تصویر بگنجد و امروز بیش از هر زمان دیگری به ایرانی بودنم افتخار میکنم.»
علی روئینتن، فیلمنامهنویس، تهیهکننده و کارگردان، در گفتوگو با پانا با اشاره به نگاه خود نسبت به مردم ایران اظهار کرد: «من همیشه به ایران و مردمش علاقه داشتم، اما این روزها نگاه من عمیقتر شده است. پیش از این تصور میکردم هنر ما در حوزه تصویر و سینما به سطح بالایی رسیده، اما امروز به این نتیجه رسیدهام که وقار، بزرگی و هنر مردم ایران چیزی فراتر از قاب تصویر است و در هیچ لنزی نمیگنجد.»
وی افزود: «باور کنید هیچوقت به اندازه امروز به ایرانی بودنم افتخار نکردهام. این حس، حاصل دیدن ایستادگی، همدلی و بزرگی مردمی است که در سختترین شرایط هم کنار هم میمانند.»
روئینتن با اشاره به شرایط بحرانی و فضای جنگی تصریح کرد: «واقعیت این است که در چنین شرایطی، انسان با مفهوم مرگ هم مواجه میشود، اما مهم این است که چگونه ایستادگی کنیم. من ترجیح میدهم در کنار مردمم بایستم و از این سرزمین دفاع کنم.»
وی ادامه داد: «مطمئنم از دل همین روزها، آثار هنری و فیلمهایی ساخته خواهد شد که تا سالها و حتی نسلها باقی میمانند. این اتفاقات، روایتهایی خلق میکنند که تاریخ انقضا ندارند و در حافظه جمعی مردم ثبت میشوند.»
این کارگردان با اشاره به شکلگیری قهرمانان در چنین مقاطعی گفت: «شاید برخی تصور کنند با فشار و تهدید میتوانند به هدفشان برسند، اما واقعیت این است که در چنین شرایطی، انسانهایی جاودانه میشوند و اسطورههایی شکل میگیرند که ماندگار خواهند بود.»
وی با تأکید بر ضرورت همدلی در جامعه خاطرنشان کرد: «در این مقطع، مهمترین مسئله برای ما همدلی است. همه ما باید کنار هم بایستیم و از ایران حمایت کنیم. اختلافنظرها و دیدگاههای مختلف همیشه وجود داشته و خواهد داشت، اما زمان پرداختن به آنها، زمانی است که از این شرایط عبور کرده باشیم.»
روئینتن در پایان گفت: «امروز زمان ایستادن کنار یکدیگر است. اگر ایران استوار بماند، فرصت برای گفتوگو و حل اختلافها همیشه وجود خواهد داشت.»
فاطمه آبروش
ارسال دیدگاه