صدای شجاعانه و یکدل مردم امروز در تمام خیابان‌ها و میادین به گوش می‌رسد

در متن این یادداشت که به صورت اختصاصی به دست پانا رسیده آمده است.
سلامی به وسعت کشورم به هم میهنم و به مخاطبانم.

پیش از هر شرح و توصیفی از شبها و روزهای گزارشی در دوران سومین جنگ تحمیلی ، باید به این جمله اشاره کنم ؛ " ایران کشوری هنوز ناشناخته و پر از شگفتیهاست .

من بعنوان نیروی پیاده رسانه و آن هم رسانه ای بی ادعا و بی هیاهو همچون رادیو ، درست از روز نهم اسفند ۱۴۰۴ به بعد ، در هر نوع تجمع ، راهپیمایی و گردهمایی یا همبستگی اجتماعیِ هم میهنان ، هربار که برای تهیه گزارش در کنار هموطنان بوده‌ام ، نوع متفاوتی از صفا، سادگی ، وفا ، شهامت ، بی باکی ، همدردی و همیاری را شاهد بوده‌ام ! 

چه در شبهای سرد اسفندماه و رزم رمضان ، چه در شبهای بارانی بهار و ماه استقامتِ هم میهنان ، پیوسته و هم پیمان شاهد حضور بوده‌ام ؛

از پدر بزرگان و مادر بزرگان گرفته تا پدران و مادران و فرزندان و نوادگان و حتی نوزادانِ خوابیده در کالسکه را در میادینِ حضور به چشم دیده‌ام   و بارها حضور دسته جمعی خانواده ها ، خود موضوع گزارشم شده ،

روزها و شبهای دشواری را سپری می‌کنیم ، و اذهان یکایک ما مملو از پرسش‌ها و تحلیلها و پیش‌بینی هاست اما آنچه پیوسته باقی و جاریست ، صدای شجاعانه مردم از رسانه مردمی رادیویی ست که گزارشگرانش بی هیچ ادعایی گام به گام در کنار مردم غیور کشورم حضور دارند .

باز دلم می‌خواهد بگویم ؛ ایران کشوری هنوز ناشناخته و پر از شگفتی هاست.

 گزارشگر شبکه رادیویی ایران