روز چهاردهم؛ ای پرچمت ما را کفن

وقتی مهتاب در چهارده روز کامل می‌شود و چشم به شب مهتابی عادت می‌کند، دیگر روشنایی‌اش برای کسی که بخواهد راه را در بیابان پیدا کند، با روز فرقی نمی‌کند. همین چهارده روز که از جنگ تحمیلی علیه کشورمان گذشت برای اهالی دنیا و هم‌وطنان خودمان کافی بود که بفهمند تجاوزگر و تروریست کیست و حق با کدام جبهه جنگ است.

حالا دیگر صدای روزنامه‌نگارها و سیاست‌مدارهای خارجی و حتی آمریکایی هم درآمده و کم کم دارند دست به اعتراض و تمسخر ترامپ می‌زنند. روز چهاردهم یک کاربر ایکس در پیامی با نقل قولی از اظهارات اخیر رئیس جمهور آمریکا نوشت: ترامپ درباره ایران: «آنها واقعاً یک ملت سرشار از ترور و نفرت هستند. همین الان هم دارند بهای سنگینی می‌پردازند.» آمریکا در طول دهه‌های اخیر حتی یک سال را بدون بمباران کردن جایی سپری نکرده است. در مقابل، ایران قرن‌هاست که به هیچ کشوری حمله نکرده. حالا واقعاً تروریست کیست؟

نماینده ایالت کنتیکت در مجلس سنای آمریکا هم گفت: «من با سربازان و رهبران نظامی‌مان همدردی زیادی دارم. رهبری آنها برعهده یک پیرمرد فرتوت است که دارد عقلش را از دست می‌دهد بنابراین جای تعجب نیست که این جنگ به طرز وحشتناکی پیش می‌رود.»حالا که چهارده روز گذشته و این ماه کامل شده، اگر دیدید کسی هنوز دارد مسیر را اشتباه می‌رود، احتمال بدهید که شاید خودش چشمانش را بسته است.

راهپیمایی غرورهمان‌طور که رهبر انقلاب در پیام روز قبل‌شان تأکید کرده بودند، سنگر خیابان در روز قدس پرشورتر از هر سال دیگر نگه داشته شد. مردم در شرایطی که شب قبل‌ش را با صدای انفجار و جنگنده صبح کرده بودند، اما باز هم با زبان روزه در خیابان‌های محل راهپیمایی هر شهر گرد هم آمدند تا با مشت گره کرده به آخرین وصیت رهبر شهید عمل کنند. دوربین‌های رسانه‌های مهم دنیا داشتند تصاویری را ضبط می‌کردند که برای همه شگفت‌آور بود. در شرایطی که صهیونیست‌ها از پناه‌گاه‌های زیرزمینی‌شان بیرون نمی‌آیند، در خیابان‌های شهرهای بزرگ از جمله خیابان انقلاب و آزادی تهران جای سوزن انداختن نبود.

قاب‌های خبری دیگری که برای اهالی رسانه دنیا شگفت‌آور بود، تصاویری بود که حضور سران نظام را در راهپیمایی روز قدس نشان می‌داد. سرانی که به تازگی دشمن آمریکایی-صهیونیستی جایزه‌های میلیون دلاری برای هر کسی که محل حضورشان را لو بدهد تعیین کرده، بدون هراس در خیابان قدم می‌زدند و شعار می‌دادند. رئیس جمهور پزشکیان بدون محافظ با مردم خوش و بش می‌کرد و دبیر شورای عالی امنیت ملی، علی لاریجانی که این روزها اسمش کابوس دشمن شده با لبخند غرورآفرینی بر لب بین مردم قدم می‌زد.

باشکوه‌ترین اهتزاز پرچم

در ساعات ابتدایی راهپیمایی روز قدس، انفجارهایی در نزدیکی محل اجتماع مردم در تهران رخ داد. انفجارهایی که نشان می‌داد دشمنی که فکر نمی‌کرد در این شرایط مردم را در خیابان ببیند، حالا تصمیم دارد از اهرم تهدید و وحشت‌پراکنی استفاده کند تا بلکه بتواند مردم را از خیابان متفرق کند. اما مردم هم‌زمان با شنیدن صدای انفجارها و بلند شدن ستون دود در مسیر راهپیمایی نه تنها از مسیرشان منحرف نشدند بلکه شروع کردند به سر دادن شعار و مشت کردن دست‌هایشان به سوی محلی که انفجار در آن رخ داده بود. دشمن هم‌چنین نزدیکی اجتماع تشییع ۸ شهید جنگ اخیر در خاوران تهران را نیز هدف قرار داد که در آن‌جا نیز با همین واکنش از مردم تشییع‌کننده رو به رو شد.در جریان حمله به نزدیکی راهپیمایی روز قدس در تهران، یک زن به شهادت رسید و پرچم ایران که در دست داشت و بعد از شهادت با خونش سرخ‌تر شده بود، در دست حافظان امنیت در میان مردم بالا رفت. شاید در تمام طول تاریخ، این باشکوه‌ترین و غرورآفرین‌ترین اهتزاز پرچم ایران در میان جنگ باشد.

سربازان کوله به دوش

دانش‌آموزان هم در جریان راهپیمایی روز قدس مثل همیشه خوش درخشیدند اما این‌بار راهپیمایی‌شان تفاوتی با سال‌هایش پیش داشت. دانش‌آموز در راهپیمایی روز قدس امسال با لباس فرم مدرسه و کوله مدرسه‌شان حاضر شدند که یاد ۱۶۸ دانش‌آموز شهید مدرسه شجره طیبه میناب را زنده نگه دارند. تصویر حضور دانش‌آموزان ایرانی با لباس و کوله مدرسه و در حالی که با مشت‌های گره کرده علیه دشمن آمریکایی-صهیونیستی شعار می‌دهند، تکلیف آینده جمهوری اسلامی ایران را برای تمام مخاطبان رسانه‌ها و سیاست‌مدارهای دنیا روشن کرد.