یادداشت فرهاد قائمیان در وصف رهبر شهید

وقتی مردی می‌رود که ترازوی حق بود؛ جهان مدتی بی‌تعادل می‌شود. نه فقط به خاطر فقدان، به خاطر مسئولیتی که بر دوش ما جا می‌ماند. اگر او رفت راهش هنوز هست، اما رفتن در آن راه دل می‌خواهد و جرأت. از پروردگار طلب می‌کنم ما را به انصاف نزدیک‌تر کند.

شهادت این کودکان و این بزرگ‌مرد، نه تنها روایتی از رنج‌های بی‌پایان است؛ بلکه سرودی از ایستادگی و مقاومت است. ایستادگی در برابر ظلم و بی‌عدالتی. آنها که جانشان را فدای آزادی و حقیقت کردند؛ نشان دادند که هیچ‌گاه نباید از مسیر مبارزه برای انسانیت و عدالت دست بکشیم.

این یادها، این خون‌ها و این فداکاری‌ها، همواره در قلب ما زنده‌اند. خون شهیدان در رگ‌های انقلاب جاری است و ما باید نشان‌دهنده‌ مسیر روشن آنها باشیم. همیشه به یادشان خواهیم بود و در راه آرمان‌هایمان جان می‌دهیم.