لزوم تدبیر مناسب برای اجرای آثار کهن ایرانی
تهران (پانا) - بازیگر کنسرت-نمایش «لیلای بیمجنون» میگوید روی صحنه بردن آثاری با داستانهای کهن ایرانی مسائل و مشکلات خاص خود را دارد. یکی از آن مسائل مهم طراحی مناسب است که باید طوری باشد که نسل جوانتر بتواند با داستان ارتباط بهتری برقرار کنند.
زهره فیروزی که این روزها در کنسرت-نمایش «لیلای بیمجنون» در پردیس تئاتر شهرزاد روی صحنه است، در گفتوگو با پانا درباره حضور در این نمایش گفت:« آثار با درونمایه و زمینه ایرانی روی مخاطبی که علاقهمند به این آثار هستند، تاثیر دارد. پرداختن به موسیقی و قصههای ایرانی به مرور زمان و با اندیشدن تدابیری میتواند روی مخاطبی که از این فضا نیز دور است هم تاثیر بگذارد.»
وی ادامه داد: «اساسا مخاطبینِ کارهایی با فضای ایرانی با دیدن تبلیغاتِ کارهایی با این فضا، با اشتیاق برای تماشای اثر میآیند ولی اینکه بتوانند با کار ارتباط بگیرند، کاملا به نحوه ارائه ما و سلیقه مخاطب بستگی دارد.»
فیروزی گفت: «در مورد پروسه تولیدِ هر نوع، اثر هنریِ گروهی، هم دل و هم هدف بودن اعضاء گروه ، از نظر من مهمترین مسئله ست، در خیلی از مواقع، این مهم، در مورد گروه ما صدق میکرده و در موارد و مواقعی هم، خیر، مثل اکثریت گروهها.»
وی با اشاره به پیوند ادبیات، موسیقی و نمایش بیان کرد: «موسیقی و نمایش ذاتاً با هم پیوند عمیقی دارند. سعی در پیوند دادن ادبیات با این دو هنر در یک اجرا کار مشکلی است. در کنسرت-نمایش «لیلای بیمجنون» به عنوان یک نمونه از پیوند این سه، در هم تنیدگی ادبیات، موسیقی و نمایش به وضوح حس میشود.»
فیروزی اظهار کرد: «روی صحنه بردن آثاری با داستانهای کهن ایرانی مسائل و مشکلات خاص خود را دارد. یکی از آن مسائل مهم طراحی مناسب است که باید طوری باشد که نسل جوانتر بتواند با داستان ارتباط بهتری برقرار کنند. دیگری هم به تعصبهای بیش از اندازه برخی در حوزه ادبیات کهن و موسیقی ایرانی برمیگردد. البته ما سعی کردهایم ناامید نشویم و صبور باشیم.»
وی ادامه داد: «بزرگترین چالش در مسیر به ثمر رسیدن اینگونه آثار، ناهماهنگیِ عجیب و غریبِ بین هزینههای تولید و درآمدِ حاصل از اجراست.»
این هنرمند با اشاره به اینکه «لیلای بی مجنون» چهارمین همکاریاش با پیمان خازنی است، گفت: «در مدت این همکاری به شناختی از سلایق هم رسیدهایم که همین کار را سادهتر کرده است. البته لیلی در «لیلای بیمجنون» با «مجنون آن لیلی» در مونولوگها و دیالوگها تفاوتهایی دارد اما زاویه نگاه این دو اثر به کاراکتر لیلی تا حدودی شبیه یکدیگر است.»
ارسال دیدگاه