برای رهبر شهید آسمانی‌ام

ایران سوگوار است!

در فراق خورشید  زمین به سوگ نشسته‌ایم. قلب‌هایمان آکنده از درد است و شهرمان به رنگ شب؛ اما ایرانمان روشن است.

رهبر شهیدم! شهادت، آرزوی تو بود و کابوس ما. امروز که به آرزویت رسیدی، ما در کابوس بی‌تو بودن خواهیم ماند.

رهبرم! آقا جانم! دلم برایت تنگ می‌شود.

برای صدای نمازت. برای پندها و نصیحت‌های پدرانه ات.

اما من ایستاده‌ام. ما ایستاده‌ایم. پرچم بر زمین نخواهد افتاد تا روزی که به دست صاحبش آقا صاحب الزمان(عج) برسد.

ایران تا ابد ایران است و جهان می‌داند این نام به ابدیت گره خورده است. ما به رهبرمان مدیونیم و این دین را با تمام دارایی خویش یعنی جانمان ادا خواهیم کرد.

آقای من! آسمان چه خوشبخت است که زین‌پس دو خورشید دارد. نور و روشناییت را بازهم از آنجا برمن و وطنم  بتابان که همیشه چشم به راه محبت  تو هستیم.

اشک من بدرقه راه تو و قلب من همیشه جایگاه توست.

شهادت مبارک رهبرم!