فریاد اقتدار دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی در حمایت از ولایت

مراسم باشکوه ۲۲ بهمن امسال در شهر شیراز، مرکز استان فارس، بار دیگر صحنه تجلی وحدت ملی و پایبندی ملت ایران به آرمان‌های والای انقلاب اسلامی بود. 

در میان خیل عظیم و پرشور مردم از پیر و جوان، نوجوان و کودک که خیابان‌ها را به دریایی از شور و شعور تبدیل کرده بودند، حضور دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شیراز جلوه‌ای ویژه و متمایز داشت.

 این قشر فرهیخته و آینده‌ساز، با حضوری آگاهانه و سرشار از بینش، نشان دادند که پیوند علم و ایمان، قوی‌ترین ستون‌های این نظام است.

حضور این دانشجویان نخبه، فراتر از یک حضور صرفاً فیزیکی بود؛ این یک اعلام موضع هوشمندانه بود. 

آن‌ها که وارثان علم و دانش‌اند، با قدم گذاشتن در این راهپیمایی، نشان دادند که مسیر پیشرفت کشور را در گرو حفظ دستاوردهای انقلاب و تبعیت از رهبری می‌دانند.

 این جوانان، با مطالعه و تفکر، به این نتیجه رسیده‌اند که اقتدار ملی در گرو انسجام حول محور ولایت فقیه است و شایعات و شبهات دشمن در آن‌ها کارساز نبوده است.

شعار «جانم فدای رهبر» که از اعماق قلب این دانشجویان  برمی‌خاست، آمیزه‌ای از عشق و تعهد بود. 

این شعار، نه یک ندای ساده، بلکه تعهدی ناگسستنی به میراث گرانبهای امام خمینی (ره) و ادامه راه ایشان توسط مقام معظم رهبری بود.

 در میان فریادهای رسا، زمزمه‌های حمایت از مدافعان سلامت و امنیت کشور نیز به گوش می‌رسید که نشان‌دهنده درک عمیق آن‌ها نسبت به مسئولیت‌های حیاتی‌شان در آینده ایران بود.

همگام با آنان، زمزمه‌های “لبیک یا خامنه‌ای” به صورت یک پژواک واحد در کل شهر پیچید. این صدا، پژواک اطاعت از سکاندار کشتی انقلاب در طوفان‌های منطقه‌ای و جهانی بود.

 دانشجویان علوم پزشکی با تأکید بر این شعار، اعلام کردند که در هر سنگری، چه در میدان نبرد سیاسی و چه در خط مقدم خدمت به بیماران، آماده لبیک‌گویی به فرامین ولی امر خود هستند و دانش علمی خود را در خدمت این آرمان‌ها قرار خواهند داد.

تصویری که از صفوف دانشجویان این دانشگاه در قلب شیراز به ثبت رسید، نمادی از پیوند ناگسستنی “حوزه علم و دانشگاه” با “حوزه دین و انقلاب” بود.

 این جوانان با لباس‌های  سفید  نشان دادند که تعهد سیاسی آن‌ها، هیچ‌گاه مانع از رشد علمی و تخصصی‌شان نشده، بلکه نیروی محرکه‌ای برای تعالی آن‌ها در مسیر تمدن‌سازی نوین اسلامی است.

در کنار این گروه دانش‌پژوه، مشارکت گسترده سایر اقشار مردم از جمله کارمندان، بازنشستگان و خانواده‌ها، جلوه‌ای از انسجام اجتماعی بود.

 این هم‌افزایی نسلی و طبقاتی، نشان داد که انقلاب اسلامی همچنان تکیه‌گاه محکمی در قلب جامعه ایرانی دارد و هر ساله با پیوستن نسل‌های جدید، این پیوند مستحکم‌تر می‌شود.

جوانان و نوجوانان، که امیدهای آینده این مرز و بوم هستند، با انرژی مضاعف خود، شور و حرارت  به مراسم بخشیدند.

 نگاه‌های پرامید و مصمم آن‌ها به دوربین‌ها، این پیام را مخابره می‌کرد که میراث‌دار پرچمی خواهند بود که با خون شهدا و تدبیر رهبرانشان به اهتزاز درآمده است.

حضور کودکان در آغوش والدین و در میان دانش‌آموزان مدارس، صحنه‌هایی سرشار از عواطف ملی را خلق کرد.

 این کودکان، با درک ناخودآگاه از فضای جشن، پرچم‌های سه رنگ ایران را تکان می‌دادند؛ بذرهایی که امروز در فضای امن ۲۲ بهمن کاشته می‌شوند، فردا نهال‌های تنومند حمایت از نظام خواهند شد.

در نهایت، راهپیمایی ۲۲ بهمن شیراز، بیش از یک تظاهرات سیاسی، یک جشن آگاهی‌بخش بود؛ جشنی که در آن قشر تحصیل‌کرده و نخبه، مانند دانشجویان علوم پزشکی، با دانش و بصیرت خود، بر مشروعیت و حقانیت مسیر انتخابی کشور صحه گذاشتند و جشن پیروزی انقلاب را به جشن بلوغ فکری و تعهد انقلابی خود تبدیل کردند.

این حضور باشکوه، پیام واضحی به بدخواهان فرستاد: ملت ایران، به ویژه نسل جوان علمی و متعهد آن، نه تنها پای آرمان‌های خود ایستاده‌اند، بلکه با تکیه بر علم و ایمان، آماده‌اند تا ایران را به قله‌های پیشرفت برسانند و اقتدار روزافزون آن را تضمین کنند. 

این روز، روز تجدید بیعت با رهبری و انقلاب بود و شیراز در این میثاق‌بندی، حضوری تأثیرگذار و فراموش‌نشدنی داشت.