سردشت؛ جایی که جنگ هرگز تمام نشد

گاهی تاریخ فقط یک تاریخ نیست؛ یک زخم است...

۷ تیر ۱۳۶۶، آسمان سردشت به جای باران، مرگ بارید. کودکانی که مشغول بازی بودند، مادرانی که در خانه بودند و مردمی که زندگی عادی‌شان را می‌کردند، ناگهان قربانی سلاحی شدند که حتی نفس کشیدن را به درد تبدیل می‌کرد.

زمان گذشت، اما سردشت هنوز نفس‌هایش را با همان درد به یاد می‌آورد.

این فاجعه بعدها در فیلم «درخت گردو» به کارگردانی محمدحسین مهدویان، جان دوباره گرفت. این فیلم تنها یک اثر سینمایی نیست؛ روایتی از همین درد است. داستان پدری که در میان دود و گاز خردل، تمام زندگی‌اش را از دست می‌دهد؛ روایتی که یادآوری می‌کند پشت هر عدد و آمار، خانواده‌ای بوده، کودکی بوده و رویایی که ناتمام مانده است.

امروز، در سالروز بمباران شیمیایی سردشت، یاد همه جان‌باختگان و بازماندگانی را گرامی می‌داریم که هنوز آثار آن فاجعه را با خود حمل می‌کنند.

سردشت را نباید فقط در کتاب‌های تاریخ خواند؛ باید به خاطر سپرد، تا هیچ شهری دوباره چنین دردی را تجربه نکند.