آن روز که خون بر شمشیر پیروز شد؛ روایتی از فتح الفتوحِ خرمشهر

در آن ساعات نفسگیر، خبرنگار ها فریاد زدند: «خرمشهر آزاد شد.» فتح خرمشهر، یک رخداد نظامی نبود؛ یک بیانیه سیاسی برای تمام معادلات قدرت در جهان بود.

شهری که در محاصره کامل بود، روز به روز تشنه تر و تنها تر میشد، اما هر وجب از خاکش برای دشمن جهنم شده بود. روز مقاومت، یادآور رزمندگانیست که پیاده در برابر تانک ها ایستادند و ثابت کردند «اراده» از «آهن» محکم تر است. 

امروز که سالروز این حماسه را مرور میکنیم، برای نگارش یک دلنوشته خبری، نیازی به اغراق نیست. واقعیت به قدری باور نکردنیست که شبیه افسانه میماند. خرمشهر فقط یک شهر نبود؛ «سنگر آزادی» بود. روز مقاومت فقط روز یک جنگیدَن نیست؛ روز پیروزی «فقرِ تجهیزات» بر «ثروتِ پول» بود. کسانی که با دست های خالی اما دلی پر از «نصر من الله»، در کوچه پس کوچه های غبارگرفته غرور آفریدند.

امروز، من به عنوان یک خبرنگار خبرگزاری پانا میخواهم بنویسم: «خرمشهرها هیچوقت سقوط نمیکنند، گاهی فقط چند روزی به تعطیلی میروند تا نفس تازه کنند.» و روز مقاومت، آن روز تاریخیست که «خون بر شمشیر پیروز شد.» این جمله شاید تکراری به نظر برسد، اما سند هویت یک ملت است.