پناه یک ملت در پناهگاه نبود!

آمریکا و اسرائیل به گمان خود دستاورد به شهادت رساندن رهبر ایران، پیروزی و تسلیم شدن مردم ایران است اما نمی دانستند با شهادت ایشان، مردم هوشیارتر و مصمم تر برای دفاع از کشورشان می جنگند و اجازه دست درازی احدی را به  کشورشان نمی دهند.

همه ما به پدر شهیدمان قول می‌دهیم که تا پای جان و تا آخرین قطره خون‌مان دست از مبارزه با دشمن برنداریم و تا آنها را نابود نکنیم پا پس نکشیم و تقاص خون رهبرمان را بگیریم.

ما هم با حضور در راهپیمایی و تجمعات، با حضور در کنار یکدیگر دل های خود را گرم و قلب خود را تپنده تر می کنیم تا به تمام جهان نشان دهیم از شهادت رهبرمان ناراحت هستیم اما تا نابودی دشمن را نبینیم دست برنمی داریم.

هیچ یک از ما نباید تسلیم خواست و اراده دشمن شویم، چرا که رهبرمان بر اساس آیات قرآن زنده است و ما را می بیند و بی شک به چنین فرزندانی افتخار می کند و قطعا خدای رهبرمان شهید خامنه ای زنده است.

امسال روز درختکاری، درخت ها کاشته شدند  اما امسال قاب روز درختکاری یک چهره همیشگی را کم داشت، امسال لحظات تحویل سال، دیگر رهبر شهیدمون نبودند که شعار سال را بگویند، دیگر کسی نیست که با نصیحت های پدرانه شان، دل فرزندان خود را شاد کند.

پدر شهیدم، پدری که مهربانه هایت را خرج همه می کردی، وقتی که نبودی دخترانت را در میناب شهید کردند، راست گفتند که وقتی پدر نباشد، دیگر خانه امنیت ندارد، بعد از شهادتتان، دختران میناب در مدرسه شان مظلومانه همانند پدرشان شهید شدند.

رهبر عزیزم من و همه  بچه های ایران قول میدهیم همانطور که خودتان گفتید، خوب درس بخوانیم تا تاثیرگذار باشیم تا در تمام عرصه ها پیشرفت کنیم و پرچم پر افتخار کشورمان را که با نام الله مزین شده، بالا و سرافراز نگه داریم و شما را خوشحال و مفتخر کنیم.