پدر در سنگر مسئولیت به آرزویش رسید

من دانش آموز خبرنگارپانا و فرزند ایران با شنیدن خبر شهادت رهبر عزیزم در سحرگاه رمضان، چنان لرزه به وجودم افتاد که ناخودآگاه چشمانم شروع به باریدن کردند.

به این فکر می‌کردم که در نبود این پدر بزرگ امّت چه برسرمان خواهد آمد.

آقاجان! شما به آرزوی خود یعنی شهادت رسیدید امّا من از آرزوی خودم که دیدار شما بود جا ماندم.

پدر عزیزم! آقاجان مابه سخنان شما گوش می‌دهیم و مبارزه می کنیم تا زمانیکه آمریکا و اسرائیل از صحنه ی روزگار محو شوند.ما پرچم را زمین نمی‌گذاریم.

تا آخرین نفس برای نجات کشورمان خواهیم جنگید اجازه نخواهیم داد پای نحس هیچ سرباز آمریکایی به خاک کشورمان برسد.

ما دانش آموزان دهه نودی سربازان کوچک شما با گام‌های بزرگ و با تفکری عمیق از آنچه که شما به ما یاد داده اید انتقام خون شما را خواهیم گرفت.

آقا جان! روزهای سختی در نبود شما پیش رو خواهیم داشت ای کاش بودید و پرچم را به پرچمدار اصلی حضرت صاحب الزّمان (عج) می دادید و سایه این ظلم ها از سر مردم و کشورم را کم می‌کردید.

آقا جان! در نبود شما نه تنها مسلمانان کشورم که مسلمانان کل جهان یتیم شدند.کجایی که ببینی مردم عراق و کشمیر و لبنان برایت چه می کنند.

آقا جان! تو سیاستمدارترین مردی بودی که می‌شناختم اسم شما لرزه به تن دشمن می انداخت، حریف شما نمی توانستند بشوند و در آخر شما را شهید کردند غافل از اینکه تفکرواندیشه ی والای شما از بین نخواهد رفت.

آقاجانم، رهبر فرزانه کشورم، امیدمردمانم، مرد پراقتدارکشورم، سرباز جان برکف ۸سال دفاع مقدس، برای رفتنت خیلی زود بود.با رفتنت امید خیل عظیمی ازمسلمانان را به یاس تبدیل کردی.

آقا جان علی‌وار زیستند و علی‌وار رفتارکردن کار هر مردی نیست.اما شما ثابت کردی که  نام علی برازنده شماست.

آقا سید علی جان! ما تو را، خوبی هایت، دست نوازش بر سر کودکان کشیدنت را هرگز فراموش نخواهیم کرد و دلمان برای رافت پدرانه‌ات تنگ خواهدشد.

هیچ کس نخواهد توانست جای خالی تورا برای ماپرکند.آقا جان شنیده ام که آرزو داشتید مثل همرزمانتان شهید شوید،شهادتت مبارکت باد رهبر کبیر  مظلومان.