مهمترین آموخته دانش‌آموزان در پایان سال شجاعت برای تلاش است

مهناز مرادی آموزگار پایه سوم ابتدایی آموزشگاه عفاف ناحیه یک شهرستان بهارستان در خصوص مهمترین درسی که الزام می‌داند دانش‌آموزان در پایان سال بیاموزند چنین عنوان کرد: «مهمترین درسی که دوست دارم دانش‌آموزانم در پایان هر سال تحصیلی بیاموزند، نه داشتن مهارت زیاد در یارگیری مسئله‌های ریاضی است نه مباحث دیگر، بلکه مهمترین چیز را در داشتن شجاعت برای تلاش کردن و جنگیدن برای تمام خواسته‌هایشان می‌دانم، همچنین آن‌ها بدانند که هر اشتباه تجربه‌ای جدید است‌ و نباید از آن اشتباهات ترسید، می‌خواهم آن‌ها بدانند که اشتباه‌ کردن بخش طبیعی از یادگیری است، اشتباهاتشان چراغ‌هایی هستند که مسیر بعدی را برایشان روشن می‌کند؛ بنده دوست‌دارم آن‌ها را تشویق کنم برای تلاش کردن، حتی اگر موفق نشوند از نظر بنده، انسان جایز الخطاست و با اشتباهاتش رشد می‌کند و مسیر درست زندگانی را در پیش می‌گیرد.»

وی در رابطه با ایجاد فضایی درست در کلاس چنین تشریح کرد: «از نظر بنده کلاس درس باید جامعه‌ کوچک هر کودک باشد، جایی که دانش‌آموزان تفاوت‌های خود را جشن گرفت‌ و هرکودک ارزش خود را بشناسد، دادن احساس تعلق با آگاهی دادن به دانش‌آموزان، که شما همینطور که هستید عالی و بی‌نظیرید آغاز می‌شود؛ دادن اعتماد به‌ نفس‌‌ و عزت‌نفس به دانش‌آموزان بهترین راه و روش برای رشد روح آن‌ها است تا بتوانند به بهترین شکل در مسیر رشد قرار بگیرند، در مرحله بعد سعی می‌کنم محیط فیزیکی‌ و بصری را برای تعلق خاطر آن‌ها فراهم کنم، از توانایی آن‌ها در هر مبحثی استفاده کنم تا آن‌ها هرگز احساس نکنند که هیچ هنری نداشته و به درد هیچ کاری نمی‌خورند، هرگز سعی نمی‌کنم برای تنبیه آن‌ها شخصیتشان را زیر سوال برده و روحیه آن‌ها را ضعیف کنم، هدف نهایی بنده این است که هر دانش‌آموز ابتدایی، با لبخند وارد کلاس شود و بداند که اینجا یک مکان امن است که متعلق به اوست، جایی که می‌تواند بدون ترس ریسک کند، اشتباه کند و یاد بگیرد؛ این کار با ساختن یک رابطه فردی و صمیمانه با هر دانش‌آموز آغاز می‌شود، رابطه‌ای که کودک احساس کند معلم، رازدار ترین و امن‌ترین دوست اوست.»

مرادی در ادامه در خصوص نقش بازی در یادگیری دانش آموزان ابتدایی اینگونه خاطر نشان کرد:« نقش بازی در آموزش ابتدایی نه تنها مهم، بلکه بنیادین‌ و اساسی است چون که بازی زبان طبیعی کودکان است، به خصوص در سنین‌های پایین ده سال که از طریق بازی جهان را درک می‌کنند، مهارت‌های اجتماعی را می‌آموزند و مفاهیم پیچیده را درونی می‌سازند؛ دانش‌آموزان از طریق بازی انگیزه و علاقه‌شان نسبت به یادگیری افزایش می‌‌یابد، همچنین بازی یادگیری را برای آن‌ها لذت‌بخش و جذاب می‌کند که به نوبه خود، انگیزه درونی کودک را برای مشارکت در دروس را بالا می‌برد، از طریق بازی کودکان به طور طبیعی مفاهیم پیچیده را تجربه، کاوش و درک می‌کنند؛ همچنین بازی به کودکان اجازه می‌دهد تا به جای شنونده منفعل، یادگیرندگان فعال باشند، آن‌ها مفاهیم انتزاعی را به شیوه‌ای ملموس و قابل درک تبدیل می‌کنند، حتی آن‌ها با شرکت در بازی‌های گروهی فرصت‌هایی برای تمرین همکاری، مذاکره و رعایت نوبت، همدلی و مدیریت احساسات خود را فراهم می‌کنند.»

 آموزگار پایه سوم ابتدایی آموزشگاه عفاف در رابطه با فلسفه تدریس خود اینگونه افزود: «اگر قرار باشد فلسفه‌ تدریس خود را در سه کلمه خلاصه کنم، آن کلمات عبارت خواهند بود از، کشف، ارتباط و توانمند‌سازی، این کلمات هسته اصلی رویکرد بنده هستند؛ آموزش واقعی صرفاً انتقال اطلاعات نیست، بلکه هدایت دانش‌آموزان به سمت کشف و درک مفاهیم توسط خودشان است، بنده اعتقاد دارم که دانش‌آموزان باید تشویق شوند تا کنجکاوی خود را دنبال کنند، آزمایش کنند و به جواب‌ خود برسند نه اینکه فقط آن‌ها را حفظ کنند، این رویکرد یادگیری را فعال، معنادار و ماندگار می‌کند؛ یادگیری زمانی عمیق می‌شود که دانش‌آموز بتواند بین مفاهیم مختلف، بعنوان مثال ریاضی و هنر یا تاریخ و زندگی روزمره و همچنین بین مطالب درسی و جهان واقعی ارتباط برقرار کند.»

 آموزگار پایه سوم ابتدایی آموزشگاه عفاف  ناحیه یک شهرستان بهارستان در پایان خاطرنشان کرد: «علاوه بر این، ارتباط شامل ایجاد یک رابطه حمایتی و محترمانه با دانش‌آموزان است تا احساس امنیت کرده و جرئت پرسیدن سؤال و ریسک‌ کردن را داشته باشند؛ هدف نهایی آموزش این است که دانش‌آموزان نه تنها دانش کسب کنند، بلکه به یادگیرندگان مادام‌العمر و خودکارآمد تبدیل شوند،  توانمندسازی یعنی دادن ابزارها، مهارت‌ها و اعتماد به نفس لازم به دانش‌آموزان تا مسئولیت یادگیری خود را بر عهده بگیرند و باور کنند که قادر به ایجاد تغییر و موفقیت هستند.»