ستاد حقوق بشر:
حمله به اماکن مذهبی و فرهنگی ایران نقض آشکار قوانین و مقررات بینالمللی است
تهران (پانا) - ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران با انتشار بیانیهای اعلام کرد: حملات عامدانهای که رژیم صهیونیستی و آمریکا در جریان تجاوز نظامی اخیر به ایران علیه مجموعهای گسترده از اماکن مذهبی، فرهنگی و تاریخی کشور ترتیب دادند، نقض آشکار قوانین و مقررات بینالمللی از جمله در حوزه حقوق بشردوستانه است.
ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران طی بیانیهای حملات رژیم صهیونیستی و آمریکا در جریان تجاوز نظامی اخیر به ایران علیه مجموعهای گسترده از اماکن مذهبی، فرهنگی و تاریخی کشور را محکوم و اعلام کرد: این حملات، نه تنها نمایشگر بیاعتنایی کامل این رژیمهای متجاوز به حقوق اولیه انسانی و موازین بینالمللی، بلکه گواهی بر نیّتی شوم برای حذف نمادهای هویتی اقلیّتهای دینی در ایران بود؛ اقلیّتهایی که همواره در چارچوب قوانین و احترام متقابل، از حقوقِ عبادیِ خود برخوردارند.
متن این بیانیه به شرح زیر است:
«بسمه تعالی
ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران، حملات عامدانهای که رژیم صهیونیستی و آمریکا در جریان تجاوز نظامی اخیر به ایران علیه مجموعهای گسترده از اماکن مذهبی، فرهنگی و تاریخی کشور ترتیب دادند، را با قاطعیّت و شدیدترین لحن ممکن محکوم میکند. این حملات ضدّانسانی، نه تنها نقض آشکار قوانین و مقررات بینالمللی از جمله در حوزه حقوق بشردوستانه محسوب میشوند، بلکه تعرّضی عمیق و نابخشودنی به اصلِ همزیستی مسالمتآمیز ادیان و اقلیتهای دینی در ایران به شمار میروند؛ اصلی که قرنهاست در این سرزمین با صلح، مدارا و احترام متقابل در کنار یکدیگر زندگی کرده و از اماکن عبادیِ مختص خود بهرهمند بودهاند.
تخریب هدفمند کنیسه کلیمیان تهران، که بنایی تاریخی و عبادتگاهی متعلّق به اقلیت دینی کلیمیان بود، و همچنین وارد آمدن خسارت جدّی به کلیساهای تاریخی نظیر کلیسای جامع ارتدوکس نیکولای و کلیسای ارتدوکس یونانی سنت مری، فراتر از نقضِ حفاظتِ ویژهای که طبق «کنوانسیون ۱۹۵۴ لاهه» برای اماکن مذهبی در مخاصمات مسلّحانه مقرر شده بود، مصداق بارز تعرّض به آزادیِ بنیادینِ عقیده و نقضِ صریحِ «ماده ۱۸ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی» است. این حملات، نه تنها نمایشگر بیاعتنایی کامل این رژیمهای متجاوز به حقوق اولیه انسانی و موازین بینالمللی، بلکه گواهی بر نیّتی شوم برای حذف نمادهای هویتی اقلیّتهای دینی در ایران بود؛ اقلیّتهایی که همواره در چارچوب قوانین و احترام متقابل، از حقوقِ عبادیِ خود برخوردارند.
افزون بر آن، هدف قرار دادنِ عمدیِ تعداد زیادی از بناهای ثبتشده ملّی و تاریخی کشور، از جمله کاخ گلستان، عالیقاپو، قلعه فلکالافلاک، چهلستون، و دیگر آثار باستانی ارزشمند که گنجینههایی بیبدیل از تاریخ، هنر و تمدن ایران و جهان به شمار میروند، تخطّی روشن و انکارناپذیر از تعهّدات بینالمللی ذیل «کنوانسیون ۱۹۷۲ میراث جهانی یونسکو» محسوب می شود. این حملات، نه تنها به معماری، هنر و میراث فرهنگی ایران، بلکه به حافظه تاریخی بشریّت آسیبی جبرانناپذیر وارد کرد و تلاشی مذبوحانه برای حذفِ نمادهای فرهنگی و تمدنی بود که متعلّق به همه ملّتها و میراث مشترک بشری است.
این حملاتِ سازمانیافته و سیستماتیک، که با نادیده گرفتنِ آشکار اصول بنیادین حقوق بینالملل بشردوستانه از جمله «اصل تفکیک» (میان اهداف نظامی و غیرنظامی)، «اصل تناسب» (در شدّت حمله نسبت به مزیّت نظامی مورد انتظار) و «اصل اقدامات احتیاطی» (در هنگام برنامهریزی و اجرای عملیات نظامی برای به حداقل رساندن آسیب به غیرنظامیان و اموال غیرنظامی) صورت گرفته است، در چارچوب «ماده ۸ اساسنامه دیوان کیفری بینالمللی» مصداق بارز «جنایت جنگی» محسوب میشود.
این حملات کور و وحشیانه به اماکن مذهبی، فرهنگی و تاریخی کشور، در کنار تهدیدات صریح رئیسجمهور متوّهم و تاریک اندیش آمریکا و دیگر مقامات آمریکایی و صهیونیستی مبنی بر «خاموش کردن تمدن ایران»، «بازگرداندن ایران به عصر حجر» و دیگر اظهارات خصمانه، بیانگر نیّات شوم، متوّهمانه و خاماندیشانه آنان برای از میان برداشتنِ ریشههای فرهنگی و هویّتی ملّت ایران و تعرّض به میراثی بود که متعلّق به هیچ مرز جغرافیایی نیست و به عنوان سرمایهای جهانی و میراث مشترک بشریّت شناخته میشود.
ستاد حقوق بشر جمهوری اسلامی ایران، ضمن ابراز انزجار از جنایات فاجعهبار و نقضهای فاحش صورت گرفته در جریان تجاوز به تمامیّت ارضی ایران، از جامعه جهانی، دولتها، سازمانهای بینالمللی و نهادهای حقوق بشری انتظار دارد با خروج از سکوت و انفعالِ غیرقابل توجیه، این جنایات هولناک را به عنوان «جنایت جنگی»، «جنایت علیه میراث بشریّت» و تعرّضی آشکار به حقوق فرهنگی ملّتها شناسایی کنند.
ضمناً انتظار میرود با اتخاذ تدابیر قاطع، مؤثر و فوری و بهرهگیری از تمامی ظرفیّتهای قانونی و بینالمللی، مانع از بیکیفرمانیِ متجاوزان شوند. آمران و عاملان این جنایت نباید خود را در توهین به ادیان، اهانت به مقدّسات، هتک حرمت اماکن مذهبی و نابودسازیِ تمدّن بشری و سرمایههای گرانبهای فرهنگی و تاریخی، آزاد، رها و بیقید و بند بدانند؛ زیرا تاریخ، وجدان بشریّت و جامعه بینالمللی، این اقدامات ضدّانسانی را هرگز فراموش نخواهد کرد و مسؤولان آن باید در برابر عدالت پاسخگو کردند.»
ارسال دیدگاه