تقویت بازدارندگی راهبردی ضروری است

 جمعی از استادان و دانش‌آموختگان روابط بین‌الملل دانشگاه تهران در نامه‌ای به رئیس‌جمهور خواستار تجدیدنظر در دکترین هسته‌ای و تقویت بازدارندگی کشور شدند؛ در ادامه متن این نامه منتشر می شود.

نامه سرگشاده جمعی از استادان و دانش‌آموختگان حوزه روابط بین‌الملل و سیاست خارجی دانشگاه تهران

محضر ریاست محترم جمهوری اسلامی ایران

جناب آقای دکتر مسعود پزشکیان

رئیس جمهور محترم و رئیس شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران

با سلام و احترام و پس از عرض تحیّت؛

اینجانبان، جمعی از استادان و دانش‌آموختگان حوزه روابط بین‌الملل و سیاست خارجی دانشگاه تهران، نظر به بیانیه اخیر رئیس دانشگاه تهران و درخواست خویشتن‌داری!! در مقابل تجاوزات وحشیانه دشمن به دانشگاه‌ها و مراکز علمی کشور و توصیه به عدم مقابله به مثل!! تعرض به دانشگاه‌های امریکایی-صهیونی که عملاً و علناً در خدمت ماشین جنگی دشمن قولاً و عملاً قرار گرفته‌اند، مطالبی را درچارچوب ارتقاء سطح امنیت ملی و بازدارندگی راهبردی کشور محضرتان عرض می‌نمائیم. امیدوارم بیان این مسائل وحدت و انسجام ملی را بیش از پیش میان مسئولان عالی کشور و دولت و ملت تقویت نماید:

۱. حوزه سیاست خارجی و روابط بین‌الملل یک حوزه کاملاً علمی و تخصصی-حرفه ای است و هرگونه اظهار نظر و حتی اعلام موضع در این بخش، بدون دانش علمی کافی و اشراف به نظریه‌ها و تاریخ سیاست بین‌الملل و به خصوص تجربه عملی و میدانی، لطمات و خسارات بعضاً جبران‌ناپذیری به ساحت امنیت ملی کشور و منافع ملی وارد خواهد آورد. گرچه که این روزها استعمارزدایی اذهان و افکار استعمارزده، اولویت و فوریت جامعه علمی و نخبگانی ماست.

۲. وقتی روسای چند دانشگاه برتر کشور بدون درک «زمانه و زمینه» و فهم ناقص و ناکافی از «دشمن‌شناسی» آن‌هم در شرایط جنگی، چنین بیانیه سرگشاده مضرّ و غیرضروری را لابد من باب تعیین تکلیف برای نیروهای مسلح –نه برای دشمن- و تصمیم گیرندگان عالی کشور مرقوم می‌فرمایند و علنی می‌سازند، این قصه پرغصه نمی‌تواند علی‌القاعده تصادفی و از سر حُسن نیت باشد، چرا که ایشان هم راه را غلط رفته‌اند و هم غلط گام برداشته‌اند.

۳.دانشگاه مأموریت‌گرا همواره در خدمت احصاء و حل مسائل کشور بوده است و باید هم باشد به خصوص در شرایط بحران و تجاوز خارجی توجه به این مهم امری حیات‌تر قلمداد می‌گردد. سوال این است که این بیانیه براساس کدام فرآیند نظام مسائل بومی و ملی احصاء شده و چه کمکی به حل مسئله افزایش توان بازدارندگی و تنبیه متجاوز کرده و می‌کند. جز اینکه دوستان را ناامید و دشمنان را امیدوار ساخت!!.

۴. در جنگل روابط بین‌الملل کنونی که ترامپ خبیث و نتانیاهوی جنایتکار به نمایندگی از طبقه اپستین عملاً پرچم‌دار آن شده‌اند، جز اعمال زور و قدرت‌افکنی نمی‌توان بقاء و امنیت ملی را تأمین و تضمین نمود. می‌دانید که حق دفاع مشروع هم بدون خودیاری و خوداتکایی ملی صرفاً شعاری فریبا و فریبنده است و ظرفیت‌سازی اصل اقدام متقابل و تلافی، بزرگترین تضمین هر نوع قرارداد و توافق بین‌المللی است. لذا صداقت و حُسن نیت متأسفانه هیچ جایگاهی در روابط بین‌الملل نداشته و ندارد و «حسن نیت، حسن نیت نمی‌آورد» مگر در سایه ظرفیت اقدام متقابل و راستی‌آزمایی گام به گام. تحت هیچ شرایطی به دشمن اعتماد نکنید چون قابل اعتماد نیست و بر سر «امنیت» مذاکره نکنید که اساساً قابل مذاکره نیست. قدرت ایران‌پایه جمهوری اسلامی دستاورد بزرگ این ملت است که با ریختن خون به ناحق ریخته شده شریف‌ترین انسان‌های جان بر کف این مرز و بوم به دست آمده است.

۵.بازدارندگی راهبردی در هر زمانی و هر دوره‌ای مختصات و الزامات خاص خودش را در برابر دشمن متجاوز می‌طلبد. اگر روزی باروت در برابر شمشیر بازدارنده بود، امروز مثل دیروز در عصر اتم و انحصار هسته‌ای در دست قدرت‌های بزرگ که نوعی «کاپیتولاسیون هسته‌ای» بین کشورهای دارا و کشورهای ندار در قالب رژیم‌های بین‌المللی امنیتی مثل ان.پی.تی و سی.تی.بی.تی شکل داده است، بازدارندگی نامتعارف هسته‌ای (بازدارندگی انکار) شرط لازم و کافی منصرف‌سازی ابدی دشمن از فکر مجدد جنگ تمام عیار وجودی و یا خدای نکرده تهاجم اتمی به ایران اسلامی است. البته که به همت جوانان غیور و دانشمند این مرز و بوم بازدارندگی متعارف کشور(بازدارندگی مجازات) بسیار پیشرو و قابل افتخار بوده و به قله‌های بازدارندگی نزدیک‌ترشده‌ایم و همین امر انشالله در جنگ رمضان باعث پریشانی دشمن و پشیمانی متجاوز خواهد شد، چنان که بحمدلله شده است. اما امروز دیگر همگان حتی نخبگان مُنصف غربی هم می‌دانند و بعضاً اعتراف کرده‌اند که دشمن هیچ راهی جز آزمایش اتمی برای بازدارندگی و عدم تکرار تجاوز از یک طرف، و از طرف دیگر تثبیت حقوق هسته‌ای و حفظ چرخه مستقل سوخت هسته‌ای پیش پای دولت و ملت ایران نگذاشته است. حقیقتاً دشمنان قسم‌خورده این مملکت تاریخی و متمدن، نه با دیپلماسی و مذاکره و نه با حقوق بین‌الملل و رژیم‌های بین‌المللی چنین حقی را در عمل برای دولت‌های مستقل ضد نظام سلطه قائل نیستند. دلیل؟ تجربه؛ لذا درخواست می شود نسبت به دکترین هسته‌ای کشور به صورت بنیادین تجدید نظر صورت پذیرد تا دیر نشده و فرصت از دست نرفته است.

۶. انقلاب اسلامی به پشتوانه چهار نهضت ملی تنباکو، نهضت مشروطه، ملی شدن صنعت نفت، و قیام ۱۵ خرداد شکل گرفته که همه آن‌ها حرکتی ضد انحصار و مداخله بیگانگان در امور داخلی و سرنوشت ملت ایران به رهبری روحانیت بیدار و مبارز و رجال سیاسی مسئول،آگاه و متعهد به این آب و خاک با هدف حفظ استقلال و عزت ملی بوده‌اند. تبعاً و طبیعتاً هر نوع حرکت ضد ملی و ضد اسلامی که استقلال و حاکمیت ملی ایرانیان را مخدوش نماید، جبراً محکوم و از نظر ملت مطرود است. در این شرایط هیچ واهمه‌ای از الگوی نردبان تنش و تصاعد بحران برای وادارندگی در قالب دیپلماسی اجبار علیه امریکا با هدف انصراف از الگوی جنگ با ایران نداشته باشیم.

۷.ضمناً تدوین «رژیم کنترل تنگه هرمز» که به تعبیر رهبر معظم انقلاب و فرمانده کل قوا «قطعاً اهرم فشار ابدی» برای ملت بزرگ ایران است، اقدامی گرچه دیرهنگام ولی بسیار لازم و حیاتی می‌نماید. امیدوارم در هماهنگی کامل با مجلس شورای اسلامی این مهم که بیانگر هم «قدرت وادارندگی» و هم در صورت لزوم «قدرت بازدارندگی» ایران است به سرعت به موقع اجرا گذاشته شود که کمتر از حماسه بزرگ ملی کردن صنعت نفت در زمان مرحوم کاشانی و دکتر مصدق نیست.

پرواضح است که امروز ژئوپولتیک توسعه‌محور «بازدارندگی هسته‌ای» و ژئوپولیتیک دریاپایه «وادارندگی هرمزی» در کنار اتحاد مقدس ایرانیان شرط لازم وکافی ایران قوی و ایران منطقه‌ای است. «موازنه وحشت» هم بیش و پیش از «موازنه تهدید» دست میدان را پُر می‌سازد برای بازدارندگی و اقدام متقابل-در صورت لزوم- و هم دست دیپلماسی را برای مذاکره از موضع قدرت و توان چانه‌زنی. به خصوص نیک می‌دانید در اتمسفر سیاسی رژیم تروریستی امریکا و هیات حاکمه ترامپ هر نوع مذاکره و سراب توافق تا اطلاع ثانوی یعنی «دیپلماسی فریب»!! و قراردادن حریف در معرض غافلگیری راهبردی!!. صلح پایدار البته از مسیر عدالت می‌گذرد، اما پیاده‌سازی و تحقق عدالت عقلاً و منطقاً و حسب تجربه و تاریخ، مستلزم قدرت فزاینده است به خصوص با هدف داشتن دست برتر در برابر جنایت قاسطین و حماقت مارقین و خیانت ناکثین.!!

در پایان، با محکوم کردن این بیانیه تاسف‌بار، از جناب‌عالی انتظار داریم ضمن برخورد قاطع با مسئولان امر در این مساله، و تاکید بر ارتباط و اتصال دائمی و میدانی دانشگاه و نهاد علم با مسائل کشور و جامعه، مِن بعد در انتخاب و انتصاب روسای دانشگاه‌ها به خصوص دانشگاه‌های مادر و برتر کشور، قدری با حساسیت و دقت نظر بیشتری اهتمام ورزیده و جامع‌الشرایط بودن و یا لااقل جامع‌الاطراف بودن ایشان احصاء و مُحرز گردد.

"والسلام علیکم و رحمه الله