اعتکاف،جایی که خبرنگاری به تجربه‌ای درونی تبدیل شد

فضای مسجد سرشار از سکوتی دلنشین بود؛ سکوتی که نه از نبود صدا، بلکه از حضور معنا می‌آمد. معتکفین با سنین و دغدغه‌های متفاوت، در کنار یکدیگر و بدون هیچ تمایزی به عبادت و خلوت با خود مشغول بودند.این هم‌نشینی ساده و صمیمی، تصویری روشن از هم‌دلی و معنویت جمعی را به نمایش می‌گذاشت؛ تصویری که در شتاب زندگی روزمره کمتر دیده می‌شود.

در میان این فضا، بارها دفتر یادداشتم بسته ماند. نه به دلیل نبود سوژه، بلکه از آن‌رو که برخی حس‌ها فراتر از واژه‌ها بودند.لحظه‌هایی که فقط باید دید، شنید و در دل نگه داشت. این تجربه به من آموخت که خبرنگاری،گاهی بیش از نوشتن، نیازمند فهم و احساس است.

حضور در اعتکاف مسجد ولی‌عصر(عج) بختگان برای من، تنها ثبت یک رویداد مذهبی نبود؛ فرصتی بود برای مکث،آرام شدن و نزدیک‌تر شدن به معنای واقعی سکوت و آرامش. تجربه‌ای که نشان داد برخی از ماندگارترین روایت‌ها، ابتدا در دل شکل می‌گیرند و سپس بر صفحه نوشته می‌شوند.