از سنگر علم تا عرش شهادت؛ روایت تکاندهنده از زندگی و پرواز حسین جعفری
تهران (پانا) - در شبی که فرشتگان نیز در انتظار نزول قرآن بودند، روح حسین جعفری، نوجوان شجاع و ایثارگر، از میان ما پرکشید. حمله تروریستی دشمن، که قهرمان کوچک ما را هدف قرار داد، زخمی عمیق بر پیکرهی جامعهی ما نهاد.
حسین جعفری، متولد ۲۸ فروردین ۱۳۸۸، جوان مؤمن، ورزشکار و بااخلاق، در شب بیستویکم ماه رمضان، بر اثر حمله پهپادی دشمن در ایست بازرسی اتوبان ارتش، به شهادت رسید. وی که از دهم ماه رمضان (نهم دی) در سنگر خدمت و پاسداری از امنیت مردم حضور داشت، یازده روز با روحیهای عاشقانه ایستاد تا سرانجام دعوت حق را لبیک گفت.
این شهید، که نماد اخلاق، ایمان و پهلوانی جوان ایرانی بود، تا دان۳ کاراته پیش رفت و به خوشاخلاقی و جوانمردی شهره بود؛ تا جایی که در مسابقات، حتی حریفانش از هیبت آرام او انصراف میدادند و او نیز شرافت را بر پیروزی ترجیح میداد.
نشانههای آمادگی او برای سفر الهی در ماههای پایانی عمرش نمایان بود؛ چهار بار به مشهد مقدس رفت و هر هفته مزار شهدا را زیارت میکرد. او حتی اعلامیه شهادت خود را از پیش طراحی کرده بود. پدر وی در مراسم وداع، با نمادی از غیرت ایرانی، بر خاک فرزندش بوسه زد و بر استواری عهد او با خدا و وطن تأکید کرد.
پیکر مطهر شهید حسین جعفری در جوار حرم امامزادگان پنجتن لویزان، مکانی که خود آرزوی آرام گرفتن در آن را داشت، به خاک سپرده شد. لازم به ذکر است که شهید احمد جعفری، پسرعموی پدرش، نیز در سال ۱۳۶۰، در همین روز (بیستویکم ماه رمضان) به شهادت رسیده بود. شهادت این دو شهید از یک خاندان، در یک روز و در دو برهه تاریخی، نمادی از پیوستگی نسلهای ایثار و ایمان در ایران است.
ارسال دیدگاه